Επισκευθείτε μας
Ελ. Βενιζέλου 335
176 74 , Καλλιθέα
Τηλεφωνήστε μας
210 9408909
6945 893837
Στείλτε μας μήνυμα
panmak335@gmail.com
Ώρες λειτουργίας
Καθημερινά: 7:30-14:00 & 17:00-20:00
Σάββατο 8:00-12:00

ΠΡΟΛΗΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

CHECK-UP ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΠΑΙΔΙΩΝ & ΕΝΗΛΙΚΩΝ

1.  ΕΩΣ 18 ΕΤΩΝ

Γενική αίματος, αιμοπετάλια, TKE,  γλυκόζη, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, σίδηρος, φερριτίνη, τρανσαμινάσες(2), κρεατινίνη, ασβέστιο, αλκαλική φωσφατάση, TSH, γενική ούρων
* Ο έλεγχος περιλαμβάνει μικροσκοπική εξέταση περιφερικού αίματος(πλακάκι) και ιατρική αξιολόγηση των εξετάσεων.

2.   ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΒΑΣΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Γενική αίματος, αιμοπετάλια, γλυκόζη, ουρία, ουρικό, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, HDL, LDL, VLDL, αθυρωματικός δείκτης,  τρανσαμινάσες(2), γGT, κρεατινίνη, γενική ούρων,
* Ο έλεγχος περιλαμβάνει μικροσκοπική εξέταση περιφερικού αίματος(πλακάκι) και ιατρική αξιολόγηση των εξετάσεων.

3.   ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΩΣ 45 ΕΤΩΝ

Γενική αίματος, αιμοπετάλια, ΤΚΕ, γλυκόζη, HbA1c, ουρία, ουρικό, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, ΤΚΕ, HDL, LDL, VLDL, αθυρωματικός δείκτης, τρανσαμινάσες(2), κρεατινίνη, ολικές πρωτείνες, αλβουμίνες, σφαιρίνες, CPK, Kάλιο, Νάτριο, Ασβέστιο, Μαγνήσιο, Σίδηρος, TSH , 25-ΟΗ-βιατμίνη D, γ. Ούρων                            * * Ο έλεγχος περιλαμβάνει μικροσκοπική εξέταση περιφερικού αίματος(πλακάκι) και ιατρική αξιολόγηση των εξετάσεων.

4.  ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 45 ΕΤΩΝ

Γενική αίματος, αιμοπετάλια, ΤΚΕ, γλυκόζη, HbA1c, ουρία, ουρικό, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, ΤΚΕ, HDL, LDL, VLDL, αθυρωματικός δείκτης, τρανσαμινάσες(2), κρεατινίνη, ολικές πρωτείνες, αλβουμίνες, σφαιρίνες, CPK, Kάλιο, Νάτριο, Ασβέστιο, Μαγνήσιο, Σίδηρος, TSH , Hλεκτροφόρηση πρωτεινών, Αιμοσφαιρίνη κοπράνων, 25-OH-βιταμίνηD, γ. ούρων

*στους άνδρες επιπλέον PSA (15 ευρώ)

*ο έλεγχος περιλαμβάνει μικροσκόπηση περιφερικού αίματος (πλακάκι) και ιατρική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων

 

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΑΘΛΟΥΜΕΝΩΝ

1. ΑΠΛΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Γενική αίματος, αιμοπετάλια, γλυκόζη, σίδηρος, κρεατινίνη, χοληστερίνη, τρανσαμινάσες(2), CPK

2.  ΜΕΣΑΙΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Γενική αίματος, αιμοπετάλια, γλυκόζη, ουρία, κρεατινίνη, γGt, CPK, LDH, χοληστερίνη, τρανσαμινάσες(2), τριγλυκερίδια, HDL, LDL, σίδηρος, φερριτίνη, Κάλιο, Νάτριο, Β12, TSH

3. ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Γενική αίματος, αιμοπετάλια, σάκχαρο, ουρία, κρεατινίνη, τρανσαμινάσες(2),γGt, CPK, τρανσαμινάσες(2), χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, σίδηρος, φερριτίνη, ΤΙΒC, κορεσμός τρανσφερίνης, κάλιο, νάτριο, ασβέστιο, φωσφόρος, μαγνήσιο, Β12, φυλλικό οξύ, κορτιζόλη, τεστοστερόνη, TSH, 25-OH-βιταμίνη D

*όλοι οι έλεγχοι περιλαμβάνουν μικροσκοπική εξέταση περιφερικού αίματος (πλακάκι) και ιατρική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων

 

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΚΑΡΔΙΑΣ-ΑΓΓΕΙΩΝ

1. ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

γλυκόζη, ουρικό οξύ, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, HDL, LDL, VLDL, CRPποσοτικό, Lp(a), ινωδογονο, TSH ινσουλίνη, HOMA-IR, αθυρωματικός δείκτης TC/HDL-C

2.  ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΛΙΠΙΔΑΙΜΙΑΣ

γλυκόζη, κρεατινίνη, ουρικό οξύ, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια,HDL, LDL, Apo A, Apo B, Lp(a), TSH, CRPποσοτικό, ομοκυστείνη, ινσουλίνη, HOMA-IR, αθυρωματικός δείκτης

3. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΓΩΓΗΣ ΔΥΣΛΙΠΙΔΑΙΜΙΑΣ

Χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, HDL,
LDL, ALT, AST, CPK, αθυρωματικός δείκτης

4.  ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

Γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων, γλυκόζη, κρεατινίνη, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, Κάλιο, Νάτριο, ρενίνη, αλδοστερόνη, κορτιζόλη, VMA, κατεχολαμίνες ούρων, μετανεφρίνη ούρων, μικροαλβουμίνη ούρων.

5. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΥΠΕΡΤΑΣΙΚΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Γ.αίματος, αιμοπετάλια, γ.ούρων, μικροαλβουμίνη ούρων, κρεατινίνη, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, HDL, LDL, αθυρωματικός δείκτης, Κάλιο, Νάτριο.

 

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΣΤΟΝ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

1.  ΠΡΟΛΗΨΗ-ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

Γλυκόζη νηστείας
Γλυκόζη 2h μετά λήψη 75 gr γλυκόζης (σε φαρμακευτικό χυμό)

Γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c

ινσουλίνη

Αντίσταση στην ινσουλίνη HOMA-IR

2.  ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Γλυκόζη νηστείας
HbA1c
Μικροαλβουμίνη ούρων
Ουρία
Κρεατινίνη
Κάλιο-Νάτριο                                                                                                                                                                            χοληστερινη-τριγλυκεριδια                                                                                                                                                                  HDL-LDL
Γενική ούρων

 

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΑΓΓΕΙΩΝ-ΘΡΟΜΒΩΣΕΩΝ-ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑ

1.

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΥΓΓΕΝΟΥΣ ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑΣ     ΑΤΟΜΩΝ  ΜΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΦΛΕΒΟΘΡΟΜΒΩΣΗΣ

PROTEIN-S
PROTEIN-C
ANTITHROMBINE

APC-RESISTANCE
FV-LEIDEN METAΛΛΑΞΗ R506Q
ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΠΡΟΘΡΟΜΒΙΝΗΣ G20210A

2.

ΕΠΙΚΤΗΤΗ ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑ (APS)

Το ΑΡS αποτελεί επίκτητη θρομβοφιλική διαταραχή ανοσολογικού τύπου και οφείλεται στην παρουσία αντιφωσφολιπιδι-κών αντισωμάτων (aPLs)

Αντιπηκτικό του λύκου (LA)
Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα IgG
Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα IgM
Αντισώματα έναντι της β2 – γλυκοπρωτεϊνης Ι IgG(β2GPΙ Ab IgG)
•  Αντισώματα έναντι της β2 – γλυκοπρωτεϊνης Ι IgM(β2GPΙ Ab IgΜ)

3.
ΓΟΝΙΔΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ 13 ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΩΝ ΚΑΙ ΓΕΝΝΕΤΙΚΩΝ    ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΘΡΟΜΒΩΣΕΩΝ

Oi γεννετικοί παράγοντες που ελέγχονται είναι η εξής:

FV Leiden (G1691A,R506Q),  η μετάλλαξη FV R (H1299R), η μετάλλαξη στο γονίδιο που κωδικοποιεί για την Προθρομβίνη (Prothrombin, PTH, Factor II) G20210GA, οι μεταλλάξεις MTHFR C677T και MTHFR Α1298C,  ο παράγοντα ΧΙΙΙ (Factor XIII V34L),  ο αναστολέας του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου (Plasminogen Activator Inhibitor 1, PAI-1 4G/5G), ο πολυμορφισμός R3500Q στο γονίδιο της απολιποπρωτεΐνης Β (Apolipoprotein B, Apo B R3500Q) η απολιποπρωτεΐνη Ε διαθέτει τρεις διαφορετικές ισομορφές Ε2, Ε3 και Ε4 (Apolipoprotein E, Apo Ε E2/E3/E4), η μετάλλαξη -455G>A στο γονίδιο του β-ινωδογόνου (beta-Fibrinogen, FGB -455G>A), η ισομορφή HPA1b (Human Platelet Antigen 1, HPA1a/b, GpIIIa, integrin beta 3 L33P), το γονίδιο του μετατροπέα της αγγειοτενσίνης {I/D Angiotensin-Converting Enzyme, ACE 287 bp insertion/deletion (I/D)} , η μετάλλαξη GPIa C807T (HPA5)

4.

ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

-Δραστικότητα  αντιθρομβίνης (AT)

-Δραστικότητα  πρωτεΐνης C

-Αντιγόνο  ελεύθερης  πρωτεΐνης S(PrS)

-Μετάλλαξη  G20210A της προθρομβίνης

-Αντίσταση  στην  ενεργοποιημένη  πρωτεΐνη C (APC-R)*

-Μετάλλαξη R506Q του FV Leiden

Αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα (aPLs)

·   Αντιπηκτικό του λύκου (LA)

·   Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα IgG

·   Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα IgM

·   Αντισώματα έναντι της β2 – γλυκοπρωτεϊνης Ι IgG (β2GPΙ Ab IgG)

·   Αντισώματα έναντι της β2 – γλυκοπρωτεϊνης Ι IgM (β2GPΙ Ab IgΜ)

 

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

 

1.  ΠΡΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων, ουρία, κρεατινίνη, σίδηρος, φερριτίνη, σάκχαρο, ομάδα-Rhesus, ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης, τεστ δρεπανώσεως, HbsAg, HCV, RPR, HIV 1&2, αντισώματα IgG-IgM ερυθράς, τοξοπλάσματος, CMV μεγαλοκυτταροιού, TSH
+
Καλλιέργεια κολπικού εκκρίματος αερόβια, αναερόβια, μικροσκοπική εξέταση,  Mucoplasma hominis, Ureaplasma urealiticum, Χλαμύδια

2.  ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 1ου τριμήνου

Α. PAP-A + Free β-hCG για στατιστική εκτίμηση χρωμοσωμιακών ανωμαλιών

B.  PAP-A + PlGF για την πρόληψη της προεκλαμψίας

 

3.  ΕΛΕΓΧΟΣ ΓΙΑ ΚΥΣΤΙΚΗ ΙΝΩΣΗ

Υπάρχουν τρία επίπεδα εργαστηριακού ελέγχου για την κυστική ινωση

Α. Ανίχνευση μιας μετάλλαξης (DF-508) του γονιδίου CFTR ME κάλυψη περίπου 52-54 %

Β. Αλληλούχιση DNA γονιδιου CFTR(NGS) με κάλυψη περίπου του 99,6 %

Γ. Πλήρης γονιδιακός έλεγχος CFTR(NGS+ΜLPA) με κάλυψη 100 %

 

4.  ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΟΧΕΙΑ

-Δραστικότητα  αντιθρομβίνης (AT)

-Δραστικότητα  πρωτεΐνης C (PrC)

-Αντιγόνο  ελεύθερης  πρωτεΐνης S (PrS)

-Μετάλλαξη  G20210A της προθρομβίνης

-Αντίσταση  στην  ενεργοποιημένη  πρωτεΐνη C (APC-R)*

-Μετάλλαξη R506Q του FV Leiden

-Αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα (aPLs)

·    Αντιπυκτικό του λύκου (LA)

·    Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα IgG

·    Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα IgM

·    Αντισώματα έναντι της β2 – γλυκοπρωτεϊνης Ι IgG(β2GPΙ Ab IgG)

·    Αντισώματα έναντι της β2 – γλυκοπρωτεϊνης Ι IgM(β2GPΙ Ab IgΜ)

 

4.  ΜΗ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ (NIPT)

O μη επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος (ΝΙPT) ειναι ενας έλεγχος των χρωματοσωμάτων του εμβρύου χωρίς επέμβαση.

Στόχος της εξέτασης ειναι να μειώσει στίς απολύτως απαραίτητες τον αριθμό των επεμβατικών δοκιμασιών, λόγω των κινδύνων που υπάρχουν απο την διενέργειά τους.

Χρησιμεύει για την ανίχνευση των 3 συχνότερων χρωμοσωμικών ανωμαλιών

Σύνδρομο DOWN (τρισωμία 21),  Σύνδρομο EDWARDS (τρισωμία 18), Σύνδρομο PATAU (τρισωμία 13),
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δίδεται αξιόπιστο αποτέλεσμα και για το φύλο του εμβρύου.

Ο έλεγχος γίνεται την 9η εβδομάδα της κύησης με απλή αιμοληψία της μητέρας και τον έλεγχο του ελεύθερου κυττάρων εμβρυικού DNA που απομονώνεται απο το πλάσμα της εγκύου

Ελέγχονται οι γυναίκες υψηλού κινδύνου για χρωμοσωμικές ανωμαλίες του εμβρύου δηλαδή :

-Ηλικία ανω των 35 ετών

-Παθολογικά ευρήματα στο υπερηχογράφημα π.χ. αυξημένη αυχενική διαφάνεια

-Παθολογικό PAP-A

-Ιστορικό εγκυμοσύνης με χρωμοσωμική ανωμαλία

Πως θα διαλέξω το σωστό τέστ;

Σε μια τόσο σοβαρή εξέταση εχει σημασία η ευαισθησία και τα ποσοστά λάθους στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Εχει σημασία επίσης και η αξιοπιστία στην συμβουλευτική διαδικασία του αποτελέσματος.

Συνεπώς επιλέγουμε τέστ με το χαμηλότερο ποσοστό λάθους και την καλύτερη διαδικασία αξιολόγησης του αποτελέσματος.

ΤΟ ΙΑΤΡΕΊΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΒΕΒΛΗΜΈΝΟ ΜΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΤΑΙΡΕΊΕΣ ΓΕΝΝΕΤΙΚΉΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΤΗΝ VERITAS ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΊ ΤΟ ΤΈΣΤ VERIFI της ILLUMINA  (my prenatal)

 

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

1.  ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑΣ ΕΠΙ ΛΗΨΗΣ

      ΑΝΤΙΣΥΛΛΗΠΤΙΚΩΝ η ΕΠΙ ΟΡΜΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Τα φαρμακευτικά σκευάσματα οιστρογόνων συνδέονται με αλλαγές στον αιμοστατικό μηχανισμό που επιφέρουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης φλεβοθρομβοεμβολικών επιπλοκών (VTE), γεγονός που επιτείνεται σε γυναίκες με θρομβοφιλία.

Από το τέλος της δεκαετίας του ’60, σειρές επιδημιολογι-κών μελετών απέδειξαν ότι τα αντισυλληπτικά συνδέονται με 4 έως 7 φορές αύξηση του κινδύνου θρόμβωσης, στο γυναικείο πληθυσμό αναπαραγωγικής ηλικίας.

Η ορμονοθεραπεία υποκατάστασης, στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβωσης κατά 2 έως 5 φορές.

Ο έλεγχος περιλαμβάνει:

-Γενική εξέταση αίματος

– PT

-aPTT

-Δραστικότητα  αντιθρομβίνης (AT)

-Δραστικότητα  πρωτεΐνης C (PrC)

-Αντιγόνο  ελεύθερης  πρωτεΐνης S (PrS)

-Μετάλλαξη  G20210A της προθρομβίνης

-Αντίσταση  στην  ενεργοποιημένη  πρωτεΐνη C (APC-R)*

-Μετάλλαξη R506Q του FV Leiden

 

2. ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΜΕ ΕΛΕΓΧΟ HPV

Υπολογίζεται ότι 75-80% των σεξουαλικά ενεργών ενηλίκων θα έχουν μολυνθεί με κάποιον υπότυπο HPV μέχρι την ηλικία των 50 ετών.

Σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για την ανίχνευση προκαρκινικών και καρκινικών δυσπλασιών του τραχήλου της μήτρας, συνιστάται ως έλεγχος πρώτης γραμμής για γυναίκες ηλικιών 30 έως 65, η εκτέλεση της Δοκιμασίας Παπανικολάου/κυτταρολογικής εξέτασης υγρής φάσης (PAP test/ Liquid based Cytology ) σε συνδυασμό με τη μέθοδο μέτρησης ιϊκού φορτίου για στελέχη HPV-HR (HPV DNA test). Επί απόδοσης αρνητικών αποτελεσμάτων, μπορούμε με ασφάλεια να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ανάπτυξης καρκίνου του τραχήλου της μήτρας που οφείλεται σε HPV-HR για τα επόμενα 5 χρόνια.

Οταν εκτελείται μονομερώς, ένα αρνητικό αποτέλεσμα αποκλείει το ενδεχόμενο ανάπτυξης καρκίνου του τραχήλου της μήτρας που οφείλεται σε HPV-HR για τα επόμενα 3 χρόνια/ για το διάστημα αυτό η ασθενής μπορεί να εφησυχαστεί και να αποφύγει περιττούς επανελέγχους, απολαμβάνοντας οικονομικά και συναισθηματικά οφέλη

– Μοριακός ελεγχος cobas® HPV DNA Test

 

3. ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ ΚΑΙ ΩΟΘΗΚΩΝ

    Οι μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1 & BRCA2 μπορεί να αυξήσουν σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και καρκίνου των ωοθηκών.

Η πιθανότητα ανάπτυξης κληρονομικού καρκίνου του μαστού οταν υπάρχουν επιβλαβείς μεταλλάξεις στα BRCA αυξάνουν την πιθανότητα του καρκίνου σε ποσοστά απο 38% εως 87% οταν η πιθανότητα στο γενικό πληθυσμό ανέρχεται σε 12%.

Οσον αφορά τον καρκίνο των ωοθηκών οι πιθανότητες αυξάνουν σε ποσοστό 17-63% οταν στον γενικό πληθυσμό ανέρχεται σε 1-2%.

Η στοχευμένη αλληλούχιση(sequencing) και ανάλυση των γονιδίων BRCA1&BRCA2 μπορεί να συμβάλλει στην κατανόηση των πιθανοτήτων ανάπτυξης κληρονομικού καρκίνου του μαστού και των ωοθηκών, στην αύξηση των πιθανοτήτων έγκαιρης ανίχνευσης και πρόληψης και στον εντοπισμό μελών της οικογένειας με αυξημένες πιθανότητες ανάπτυξης των εν λόγω καρκίνων.

Η εξέταση για BRCA γίνεται με δείγμα σάλιου. Χρόνος εκτέλεσης 3 βδομάδες.

– My BRCA- Ελεγχος μεταλλάξεων στα γονίδια BRCA1-BRCA2

 

ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗ

Η κοιλιοκάκη με προκλητικό παράγοντα την γλουτένη, που περιέχεται στα σιτηρά, είναι αυτοάνοσο νόσημα, γενετικής προδιάθεσης, καθόλου σπάνιο, με η χωρίς κλινικά συμπτώματα. Τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκαν ειδικές και ευαίσθητες εξετάσεις για την διαγνωστική προσέγγιση της νόσου.

1.  ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

– αντισώματα έναντι ιστικής τρανσγλουταμινάσης IgA (tTG-IgA)
– αντισώματα έναντι απαμινωμένων πεπτιδίων γλοιαδίνης IgG (DGP-IgG)
– HLADQ8
– HLADQ2

2.  ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΕΝΕΡΓΟΥ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

– αντισώματα έναντι ιστικής τρανσγλουταμινάσης IgA (tTG-IgA)

– ολική ανοσοσφαιρίνη IgA
* υψηλά επίπεδα αντισωμάτων tTG-IgA πρέπει να επιβεβαιώνονται με έλεγχο αντισωμάτων ενδομυιου (ΕmA)

3.  ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗ ΥΠΟ ΔΙΑΙΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΛΟΥΤΕΝΗΣ

– αντισώματα έναντι απαμινωμέν πεπτιδίου γλοιαδίνης IgG (DGP-IgG)
– αντισώματα εναντι ιστικής τρανσγλουταμινάσης IgA (tTG-IgA)

 

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗ

 

1. ΠΟΛΥΓΟΝΙΔΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Στοχευμένη αλληούχηση γονιδίων (NGS) για 26 κληρονομικά καρκινικά γονίδια.

–       my BRCA HiRisk

2. ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΜΑΣΤΟΥ-ΩΟΘΗΚΩΝ

–   My BRCA- Ελεγχος μεταλλάξεων στα γονίδια BRCA1-BRCA2

3. ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ

–  Μοριακός ελεγχος cobas® HPV DNA Test

4.  ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΩΟΘΗΚΩΝ

–       ΗΕ4

–       Ca-125

–       CEA

5.  ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΟΥ

– PSA

– Free-PSA (σε μέση αύξηση του PSA)

6.  ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

– Ανίχνευση αιμοσφαιρίνης κοπράνων

 

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΩΣ ΜΕΤΑΔΙΔΟΜΕΝΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

 

1. ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ Β : HBsAg & HBc-Ab
ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ C : HCV-Ab
HIV
Ολικά αντισώματα Σίφυλης
Αντισώματα HerpesI&II IgM
Χλαμύδια (μοριακός έλεγχος με PCR)
2.  ΚΟΛΠΙΚΟ Η ΟΥΡΗΘΡΙΚΟ ΕΚΚΡΙΜΑ

Χλαμύδια (τραχηλικό η ουρηθρικό)
Mucoplasma hominis (κολπικό η ουρηθρικό)
Ureaplasma urealiticum (κολπικό η ουρηθρικό)
Μικροσκοπική εξέταση κολπικού η ουρηθρικού επιχρίσματος
Kαλλιέργεια κολπικου η ουρηθρικού για κοινά μικρόβια , γονόκοκκο και μύκητες
3. ΕΛΕΓΧΟΣ HPV στον τράχηλο

–  Μοριακός ελεγχος cobas® HPV DNA Test

 

ΓΡΙΠΗ: Ολα όσα πρέπει να γνωρίζετε

Η γρίπη είναι μια μεταδοτική νόσος του αναπνευστικού (μύτη- φάρυγγας- λάρυγγας- βρόγχοι) που προκαλείται από τους ιούς Α και Β της γρίπης. Αυτή εμφανίζεται ξαφνικά και μπορεί να προκαλέσει από ελαφρά συμπτώματα ως και θάνατο σπάνια. Διαρκεί από λίγες μέρες ως δύο βδομάδες.

Αυτή εμφανίζεται από Οκτώβριο ως και Απρίλιο με συχνότερη περίοδο από τον Δεκέμβριο ως τον Μάρτιο και κορυφή στον Φεβρουάρι.

ΤΡΟΠΟΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι ο ιός της γρίπης Α και Β μεταδίδεται κυρίως με μικροσταγονίδια, μέχρι απόσταση 2-3 μέτρων, όταν ο ασθενής μιλά, βήχει ή φταρνίζεται. Αυτά μπαίνουν στο στόμα ή την μύτη ή τα μάτια στον υγιή και του μεταδίδουν την γρίπη.

Επίσης αυτή μεταδίδεται και από επαφή με επιφάνειες ή αντικείμενα που είναι μολυσμένα.

Ιοί του τύπου Α μπορούν να μεταδοθούν και από ορισμένα ζώα στον άνθρωπο π.χ. από άγρια πτηνά, κότες, γουρούνια, άλογα.

Όποιος έχει μολυνθεί, την μεταδίδει από 1 μέρα πριν να εκδηλώσει συμπτώματα ως 7 μέρες μετά την εμφάνιση τους (τα παιδιά μπορεί να την μεταδώσουν για ακόμη περισσότερες μέρες).

Τα συμπτώματα εμφανίζονται 1 ως 4 μέρες μετά την μόλυνση από τον ιό (περίοδος επώασης).

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ:

Οι άνθρωποι που μολύνονται με ιό της γρίπης παρουσιάζουν μερικά ή όλα από τα επόμενα συμπτώματα, που εμφανίζονται ξαφνικά και είναι έντονα: Πυρετός, ρίγη, μυϊκοί πόνοι από νωρίς, εξάντληση από την αρχή, έντονος βήχας, πόνος στο λαιμό, μύτη μπουκωμένη, πονοκέφαλος, εμετός ή διάρροια κυρίως στα παιδιά.

ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ;

Το κοινό κρυολόγημα διαφέρει από αυτήν. Προκαλείται από άλλους ιούς και εκδηλώνεται συνήθως προοδευτικά και με ήπια συμπτώματα. Μερικές φορές παρουσιάζεται πυρετός, οι μυϊκοί πόνοι είναι ελαφροί και εμφανίζονται αργότερα, τα ρίγη ο πονοκέφαλος και η εξάντληση δεν είναι συχνά, ο βήχας είναι ελαφρύς και ξηρός, ενώ είναι συχνότερα τα φταρνίσματα, η βουλωμένη μύτη (ή με καταρροή) και ο πόνος στο λαιμό.

Μερικές φορές είναι δύσκολο να γίνει κλινικά ο διαχωρισμός τους, οπότε αν χρειάζεται, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ορισμένες διαγνωστικές εξετάσεις.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Συμπτώματα παρόμοια με της γρίπης μπορεί να προκαλέσουν και άλλοι ιοί όπως οι αδενοιοί, ο συγκυτιακός αναπνευστικός ιός και άλλα παθογόνα όπως το μυκόπλασμα της πνευμονίας και η νόσος των λεγεωνάριων.

Η ακρίβεια της κλινικής διάγνωσης μόνο βάσει των συμπτωμάτων δεν είναι σίγουρη.

Υπάρχουν διάφορα είδη εξετάσεων που μπορεί να γίνουν σε ρινοφαρυγγικά δείγματα για επιβεβαίωση του ιού της γρίπης. Πρώτα χρησιμοποιούμε αυτά που προσφέρουν την ταχεία διάγνωση του.

Αυτά που είναι για γρήγορη (σε μισή ώρα) διάγνωση της γρίπης, τα Rapid influenza diagnostic tests, παρουσιάζουν μεν μικρή ευαισθησία περίπου 50%, αλλά η ειδικότητα τους ειναι μεγάλη 93%, δηλαδή λένε ψέματα ότι τάχα υπάρχει ιός της γρίπης μόνο σε 7 από τους 100 που δεν τον έχουν.

Αν η υποψία είναι μεγάλη για γρίπη (π.χ. σε επιδημία) και το Rapid test δείξει ότι δεν υπάρχει ο ιός της, για σιγουριά μπορεί να προχωρήσουμε στην εξέταση RT–PCR όπου με μοριακές τεχνικές ανιχνεύεται ο ιός.

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ

Οι επιπλοκές της μπορεί να είναι πνευμονία, βρογχίτιδα, παραρινοκολπίτιδα και μέση ωτίτιδα. Επίσης κατά τη διάρκεια της επιδεινώνονται οι χρόνιες πνευμονικές και καρδιακές παθήσεις.

Συμπτώματα που θα πρέπει να μας βάλουν σε συναγερμό για επιπλοκές είναι: Δύσπνοια, πόνος στον θώρακα ή την κοιλιά, ξαφνική ζάλη, σύγχυση, βαρύς ή επίμονος εμετός, συμπτώματα που μειώνονται αλλά μετά επανέρχονται εντονότερα όπως πυρετός και βήχας.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟΤΕΡΟ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ;

Ορισμένες ομάδες του πληθυσμού διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν επιπλοκές της:

Αυτοί είναι οι άνω των 65 ετών, οι καρδιοπαθείς, οι πνευμονοπαθείς, οι διαβητικοί, όσοι έχουν βαρειά νεφρική, ηπατική, αιματολογική και νευρολογική πάθηση, όσοι είναι σε ανοσοκαταστολή, άνθρωποι με μεγάλη παχυσαρκία (δείκτης μάζας σώματος πάνω από 40), οι έγκυοι, τα παιδιά κάτω των 2 ετών και οι άνθρωποι σε γηροκομεία ή ορφανοτροφεία ή νοσοκομεία σε περίοδο επιδημίας.

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ:

α) Το πρώτο και σημαντικότερο μέτρο πρόληψης είναι ο ετήσιος εμβολιασμός.

β) Χρειάζονται καθημερινά προληπτικά μέτρα κατά της εξάπλωσης των ιών:

Οι υγιείς δεν πρέπει να έρχονται σε επαφή με ασθενή. Πρέπει να πλένουν τα χέρια συχνά με σαπούνι. Δεν πρέπει να ακουμπούν την μύτη το στόμα και τα μάτια, γιατί από αυτά τα σημεία εισέρχεται ο ιός. Επίσης καλό είναι να αποφεύγουν μέρη με πολυκοσμία σε επιδημία.

Ο ασθενής πρέπει να παραμένει στο σπίτι του, σε απομόνωση, για όσο είναι άρρωστος και τουλάχιστον για 24 ώρες μετά την πτώση του πυρετού, χωρίς τη χρήση αντιπυρετικών. Ο ασθενής πρέπει να καλύπτει την μύτη και το στόμα με χαρτομάντιλο όταν βήχει ή φταρνίζεται και να το πετά στα σκουπίδια μετά.

Πρέπει να καθαρίζονται και να απολυμαίνονται οι επιφάνειες και τα αντικείμενα που μπορεί να είναι μολυσμένα από τον ιό, τόσο στο σπίτι όσο και στην εργασία και το σχολείο.

 

γ) Συμπτωματική- ανακουφιστική θεραπεία:

Με ανάπαυση, λήψη πολλών υγρών και ιδίως χλιαρής σούπας, διακοπή καπνίσματος, αποφυγή αλκοόλ, λήψη παυσίπονων και αντιπυρετικών.

δ) Πιθανόν ο γιατρός να κρίνει ότι χρειάζονται αντιϊκά φάρμακα όπως το Tamiflu. Αυτά μπορεί να κάνουν την γρίπη ελαφρύτερη και μικρότερης διάρκειας.

Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ:

Παρ’ όλο που το εμβόλιο της γρίπης δεν είναι τέλειο, έχουμε όφελος στη δημόσια υγεία αν αυτό διενεργηθεί. Εκείνοι που το χρειάζονται περισσότερο είναι οι μεγαλύτεροι των 65 χρονών, παρά το ότι το εμβόλιο δεν αποδίδει τόσο καλά σ’ αυτούς (δεν αυξάνει πάρα πολύ τα αντισώματα τους).

Το εμβόλιο της γρίπης συνιστάται από το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Παθήσεων (CDC), βάσει οδηγιών του ACIP (Αμερικανική Συμβουλευτική Επιτροπή για τις Πρακτικές Εμβολιασμού), σε όλους άνω των 6 μηνών εκτός σπανίων εξαιρέσεων (αυτών που έχουν αντένδειξη).

Οι ιοί της γρίπης συνεχώς μεταβάλλονται και το εμβόλιο προστατεύει μόνο αν δεν αλλάξουν στην πορεία, από την κατασκευή του εμβολίου ως την περίοδο εμφάνισης της γρίπης, οι ιοί που η έρευνα υπέδειξε ότι είναι οι πιθανότεροι να προκαλέσουν γρίπη στην επόμενη χειμερινή περίοδο.

Το CDC πάντως εξακολουθεί να συνιστά τον εμβολιασμό ακόμη και αν δεν είναι τέλεια η σύμπτωση μεταξύ των στελεχών των ιών που προστατεύει το εμβόλιο και των ιών που πραγματικά κυκλοφορούν, γιατί αν είναι συγγενείς ιοί μεταξύ τους, υπάρχει κάποια μορφή προστασίας.

Ο εμβολιασμός προλαμβάνει τη γρίπη (που οδηγεί σε γιατρό) στον γενικό πληθυσμό κατά 50 με 60%, αν οι ιοί που υπάρχουν στο εμβόλιο είναι αυτοί που κυρίως μεταδίδουν τη γρίπη σ’ αυτή την περίοδο. (Το 2017, το CDC ανακοίνωσε αποτελεσματικότητα του εμβολίου 48%)

Ακόμη και αν τα στελέχη που προστατεύει το εμβόλιο δεν αλλάξουν από το περσινό εμβόλιο πρέπει να ξαναγίνει ο ετήσιος εμβολιασμός γιατί με την πάροδο του χρόνου τα αντισώματα μειώνονται στο σώμα.

 

Ο εμβολιασμός μπορεί να προλάβει την γρίπη ή να την κάνει ηπιότερη ή να προστατεύσει από βαρειές επιπλοκές της.

Αν υπάρχει στο ιστορικό βαρειά αλλεργία σε εμβόλιο γρίπης ή σε αυγό ή σύνδρομο Guillain Barre το εμβόλιο απαγορεύεται.

Αν υπάρχει οξεία νόσος με ή χωρίς πυρετό, αυτό αναβάλλεται.

Ο εμβολιασμός καλύτερα να διενεργείται από τον Οκτώβριο αλλά μπορεί να διενεργηθεί για όσο κυκλοφορούν οι ιοί της γρίπης. Ιδανικά πρέπει να διενεργείται πριν να εμφανιστεί επιδημία γρίπης.

Υπ’ όψιν ότι χρειάζονται περίπου 15 μέρες για να αναπτυχθούν τα αντισώματα κατά του ιού της γρίπης, άρα αρχίζει η προστασία 15 μέρες μετά τον εμβολιασμό.

Τα εμβόλια είναι δύο ειδών, είτε με 3 στελέχη ιών (τριδύναμο εμβόλιο) είτε με ένα επιπλέον στέλεχος ιού (τετραδύναμο εμβόλιο). Το τετραδύναμο εμβόλιο υπερτερεί (IIV4).

Το ACIP ΔΕΝ συνιστά 2η δόση εμβολίου για την γρίπη στην ίδια χρονική περίοδο, στους ενήλικες, λόγω του ότι αυξάνονται πολύ λίγο τα αντισώματα που κυκλοφορούν στο αίμα τους αν γίνει 2η δόση εμβολιασμού.

Επίσης το ACIP δεν συνιστά, προς το παρόν, κάποιο συγκεκριμένο είδος εμβολίου για όσους είναι άνω των 65 ετών. Υπ’ όψιν ότι Sanofi Pasteur έχει κατασκευάσει το εμβόλιο Fluzone High–Dose που περιέχει 4πλάσιο αντιγονικό υλικό από τα συνήθη εμβόλια για τους ανθρώπους άνω των 65 ετών το οποίο μειώνει την νοσηρότητα κατά 24% περισσότερο από τα υπόλοιπα.

Το εμβόλιο συνιστάται και για τις εγκύους σε όλα τα τρίμηνα της εγκυμοσύνης.

Βαρειές αλλεργικές αντιδράσεις μπορούν να συμβούν με διάφορα συστατικά του εμβολίου, αλλά είναι σπάνιες. Μπορεί να υπάρξει τοπική ερυθρότητα και ελαφρύς πυρετός με συμπτώματα σαν ελαφρού κρυολογήματος.

Όσοι έχουν αλλεργία στα αυγά, αλλά μόνο με εξάνθημα, μπορούν να εμβολιαστούν, αλλά πρέπει να παρακολουθούνται για μια ώρα μετά τον εμβολιασμό.

Όσοι έχουν μεγαλύτερη αλλεργία στα αυγά καλύτερα να εμβολιαστούν με το εμβόλιο ανασυνδυασμένου DNA,  RIV3, Flublok, εφ’ όσον είναι πάνω από 18 ετών.

Όλα τα παιδιά 6 μηνών ως 8 ετών που εμβολιάζονται για πρώτη φορά χρειάζονται 2 δόσεις εμβολίου με μεσοδιάστημα πάνω από 30 μέρες.
Επίσης αν στο παρελθόν (πριν την 1η Ιουλίου 2016) δεν είχαν εμβολιασθεί 2 φορές (ακόμη και σε μη συνεχόμενες χρονιές), για τη φετινή χρονιά χρειάζονται 2 δόσεις εμβολίου με μεσοδιάστημα πάνω από 30 μέρες.

Η αντιμικροβιακή ουσία Thimerosal που περιέχει υδράργυρο πρέπει να μειωθεί ή να εξαλειφθεί από τα εμβόλια. Αυτή χρησιμοποιείται στα αδρανή εμβόλια IIV, για περίπτωση επιμόλυνσης της σύριγγας ή της βελόνας.

ΤΟ TAMIFLU ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΑΝΤΙΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Τα αντιϊκά φάρμακα πρέπει να χορηγηθούν ιδανικά μέσα στις 2 πρώτες μέρες της γρίπης σε: α) Όσους παρουσιάσουν γρίπη και ανήκουν στις επικίνδυνες ομάδες του πληθυσμού για βαρειές επιπλοκές (όπως αναφέρονται πιο πάνω και οπωσδήποτε και οι έγκυοι) και β) σε όσους παρουσιάσουν βαρειά συμπτώματα γρίπης.

Η λήψη τους θα γίνει χωρίς εργαστηριακή επιβεβαίωση της γρίπης, ιδίως αν υπάρχει επιδημία γρίπης στην κοινότητα.

ΧΗΜΕΙΟΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΑΣΘΕΝΗ

Αν κάποιος από τις ομάδες υψηλού κινδύνου έρθει σε επαφή με ασθενή που έχει γρίπη είτε μπορεί να πάρει άμεσα το Tamiflu, είτε καλύτερα να τεθεί σε στενή παρακολούθηση και αν αναπτύξει πυρετό ή/και συμπτώματα από το αναπνευστικό τότε να το ξεκινήσει.

Ακόμη και αν έχει γίνει εμβολιασμός τις προηγούμενες 14 μέρες τότε πάλι μπορεί να χορηγηθεί το Tamiflu για χημειοπροφύλαξη.

Σε όσους είναι πάνω από 40 κιλά, το Tamiflu για χημειοπροφύλαξη χορηγείται σε δόση 75 mg επί 1 φορά την μέρα για 7 μέρες από την ημέρα της τελευταίας επαφής με ασθενή που έχει γρίπη.

ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΕ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

Επιδημία σε ανθρώπους σε γηροκομεία ή ορφανοτροφεία ή άλλα ιδρύματα ή σχολεία ή σε κρουαζιερόπλοια κ.λ.π. θεωρείται αν τουλάχιστον 2 άνθρωποι νοσήσουν σε λιγότερο από 3 μέρες ο ένας από τον άλλο και ο ένας έχει  απόδειξη εργαστηριακή ότι έχει τον ιό της γρίπης.

Σ’ αυτή την περίπτωση θα δοθεί χημειοπροφύλαξη με Tamiflu (για 14 μέρες και άλλες 7 μετά το τελευταίο επεισόδιο) σε όλους τους διαμένοντες (είτε έκαναν είτε δεν έκαναν το εμβόλιο) και επίσης στο προσωπικό που δεν έχει εμβολιασθεί.

ΚΟΙΝΟ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ και ΓΡΙΠΠΗ-ΙΔΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΛΛΗ ΝΟΣΟΣ

ΚΟΙΝΟ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ και ΓΡΙΠΠΗ – ΙΔΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΛΛΗ ΝΟΣΟΣ

Κάθε χειμώνα συνήθως ολα τα κρυολογήματα τα αναφέρουμε ως γρίππη επειδή έχουν σχεδόν τα ιδια συμπτώματα. Η αλήθεια όμως ειναι οτι ειναι άλλο η γρίππη και άλλο το κοινό κρυολόγημα.

Κάποια απο τα συμπτώματα ειναι ο πυρετός, η καταβολή και κακουχία, η ρινική συμφόρηση, ο βήχας, οι μυαλγίες, ο πονόλαιμος, η κεφαλαλγία κλπ.

Τους χειμερινούς μήνες υπάρχει πάντα αύξηση των ιώσεων. Και αυτό γιατί το κρύο ευνοεί λοιµώξεις του ανώτερου αναπνευστικού. Ουσιαστικά, δεν είναι το κρύο που μας προκαλεί συνάχι, πονόλαιμο ή πυρετό. Ακόµη και το κοινό κρυολόγηµα είναι ιός – από κάπου το κολλάμε. Οµως το κρύο µπορεί να δηµιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε να εγκατασταθούν στον οργανισµό και, εν συνεχεία, να εκδηλωθούν ιώσεις.

Η γρίππη ειναι πολύ σοβαρότερη κατάσταση απο το κοινό κρυολόγημα και πολλές φορές τα συμπτώματα ειναι πιο έντονα. Ειναι γνωστές άλλωστε τα τελευταία χρόνια οι επιδημίες γρίππης απο συγκεκριμένους ορότυπους (Η1Ν1-Η3Ν2) που προκάλεσαν ακόμα και θανατηφόρα κρούσματα.

ΠΡΟΛΗΨΗ

Η πρόληψη για όλες τις ιώσεις περιλαμβάνει κάποια κοινά μέτρα τήρησης βασικών κανόνων υγειινής σε περιόδους επιδημίας ωστε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας :

-αποφυγή κλειστών χώρων συνάθροισης κοινού

-αποφυγή επαφής με νοσούντα άτομα

-οι ασθενείς παραμένουμε σπίτι και δεν πηγαίνουν στη δουλειά, το σχολείο και συναθροίσεις κοινωνικές. Αν χρειστεί να βγούμε χρησιμοποιούμε μάσκα που καλύπτει την μύτη και το στόμα

-καλύπτουμε το στόμα και την μύτη οταν βήχουμε η φτερνιζόμαστε

-αποφεύγουμε να αγγίζουμε αντικείμενα και επιφάνειες που εχουν μολυνθεί και αν το κάνουμε πλένουμε τα χέρια μας

-τρεφόμαστε σωστά με πολλά φρούτα και λαχανικά, κοιμώμαστε αρκετά και αποφεύγουμε την εντονη κόπωση και την έκθεση στο κρύο.

Οσον αφορά τις γρίππες η καλύτερη και ασφαλέστερη πρόληψη ειναι ο εμβολιασμός.

 

ΝΟΣΗΣΗ

Οι ιώσεις ειναι συνήθως απλές καταστάσεις που αυτοιώνται και οι γρίππες στην πλειονότητα τους το ίδιο πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων που αφορούν άτομα με προυπάρχοντα προβλήματα. Αυτοι πρέπει και να εμβολιάζονται.

Συνήθως οι γρίππες εχουν πιο έντονα συμπτώματα.

Ποιοί κινδυνεύουν απο επιπλοκές μετά απο γρίππη;

-παιδιά κάτω των 5 ετών

-ενήλικες άνω των 65 ετών

-άτομα με χρόνια προβλήματα υγείας στο αναπνευστικό και καρδιαγγειακό σύστημα

-άτομα με χρόνια νοσήματα ενδοκρινικά, μεταβολικά,  νεφρικά, ηπατικά νοσήματα

-άτομα σε ανοσοκαταστολή απο AIDS, καρκίνο, θεραπεία με κορτικοστεροειδή

 

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Γενικός κανόνας: Ιωση – ΟΧΙ – Αντιβίωση

Τα αντιβιοτικά δεν σκοτώνουν τους ιούς. Αρα δεν τα χρησιμοποιούμε εκτός αν ο κλινικός γιατρός διαπιστώσει επιπλοκές άλλης αιτιολογίας.

Αν διαπιστωθεί με εξετάσεις οτι εχετε προσβληθεί απο συγκεκριμένους οροτύπους του ιού της γρίππης τότε ο γιατρός σας θα σας χορηγήσει οχι αντιβιοτικά αλλά αντιικά φάρμακα.

Οι απλές ιώσεις δεν χρειάζονται φαρμακευτική αγωγή εκτός απο συμπτωματική αντιμετώπιση π.χ. πυρετού, καταρροής, πονόλαιμου κλπ.

Οι ιώσεις χρειάζονται ξεκούραση, λήψη αρκετών υγρών, καλή διατροφή, αποφυγή αλκοόλ και καπνού και καλό αερισμό των χώρων.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Εάν ο ασθενής η κλινικός γιατρός θέλει να διαγνώσει το αίτιο των συμπτωμάτων ωστε να το αντιμετωπίσει αναλόγως οι εξετάσεις που συστήνονται ειναι :

-ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΣ και τύπος λευκών

-ΤΚΕ

-CRP

-ΤΕΣΤ ΓΡΙΠΠΗΣ Α,Β

-PCR για συγκεκριμένους οροτύπους γρίππης

ΠΥΡΕΤΟΣ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ

ΠΥΡΕΤΟΣ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ

απο

ΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ

Κλινικοεργαστηριακή διάγνωση

Ο αλγόριθμος των συμπτωμάτων και της πιθανής διάγνωσης

Κοινό σύμπτωμα ο πυρετός:

 

1. ΠΥΡΕΤΟΣ + πονόλαιμος, πονοκέφαλος χωρίς καταρροή

Πιθανή μικροβιακή φαρυγγίτις συνήθως στρεπτοκοκκικής αιτιολογίας

Εργαστηριακός έλεγχος:

Rapid Streptest με λήψη φαρυγγικού επιχρίσματος/γενική αίματος/ΤΚΕ/CRP

 

2. ΠΥΡΕΤΟΣ + πονόλαιμος, πονοκέφαλος, ρινική συμφόρηση

Πιθανό κοινό κρυολόγημα

Eργαστηριακός έλεγχος:

Γενική αίματος(λευκοκυτταρικός τύπος)/ΤΚΕ/CRP

 

3. ΠΥΡΕΤΟΣ + αιφνίδια έναρξη συμπτωμάτων, πονόλαιμος, ρίγος, μυαλγίες,

βήχας, καταρροή

Πιθανή γρίππη

Eργαστηριακός έλεγχος:

Rapid Test γρίππης A,B / γενική αίματος / ΤΚΕ / CRP

*  αν κριθεί απαραίτητο μοριακός έλεγχος με PCR για τον υπότυπο της

γρίππης

 

4. ΠΥΡΕΤΟΣ + βήχας με απόγχρεμψη, δύσπνοια η συριγμός

Πιθανή βρογχίτις

 

5. ΠΥΡΕΤΟΣ + καταρροή, επιπεφυκίτις, κνησμός μύτης και οφθαλμών

Πιθανή αλλεργία

Εργαστηριακός έλεγχος:

Ανοσοσφαιρίνη IgE, γενική αίματος(ηωσινόφιλα)

 

6.  ΠΥΡΕΤΟΣ + πρήξιμο η πόνος γύρω απο τα μάτια, πόνος στα μάγουλα η το

      μέτωπο, πονοκέφαλος, ξερός βήχας, βλέννες απο την μύτη

Πιθανή ιγμορίτιδα

Εργαστηριακός έλεγχος:

Ακτινογραφία προσώπου

 

7. ΠΥΡΕΤΟΣ + ναυτία, εμετοι, διάρροια

πιθανή γαστρεντερίτις

εργαστηριακός έλεγχος εφόσον παραταθούν τα συμπτώματα πέραν

των τριών ημερών

ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΕΩΝ

 

 

Αιτίες και μέτρα για την πρόληψη της λιθίασης

Τα ούρα περιέχουν άλατα που, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, σχηματίζουν κρυστάλλους που ενώνονται μεταξύ τους και δημιουργούν τους λίθους.
Λίθοι μπορεί να δημιουργηθούν είτε στους νεφρούς (λιθίαση των νεφρών) είτε στην ουροδόχο κύστη (λιθίαση κύστης). Ο εντοπισμός ενός λίθου στον ουρητήρα, τον σωλήνα που ενώνει κάθε νεφρό με την κύστη, είναι συνήθως αποτέλεσμα μετακίνησης λίθου του νεφρού στον ουρητήρα. Οι πιο συχνοί λίθοι είναι από οξαλικό ασβέστιο, αφού αντιπροσωπεύουν το 1/3 των λίθων του ουροποιητικού συστήματος, ενώ άλλο 1/3 είναι οι λίθοι που μαζί με οξαλικό ασβέστιο περιέχουν στη σύστασή τους φωσφορικό ασβέστιο. Στο υπόλοιπο 1/3 περιλαμβάνονται οι λίθοι απότοκοι χρόνιων ουρολοιμώξεων (εναμμώνιου φωσφορικού μαγνήσιου) και ουρικού οξέος. Τέλος το 2-3% των λίθων είναι καθαρά γενετικής προέλευσης οι λίθοι κυστίνης.

Γενικά, τη δημιουργία λίθων ευνοούν:
1. η ελλιπής ενυδάτωση,
2. η στάση των ούρων λόγω απόφραξης είτε στο νεφρό είτε στον ουρητήρα είτε στην κύστη,
3. οι ουρολοιμώξεις, αφού κάποια μικρόβια προάγουν τη λιθίαση και
4. σε σπάνιες σχετικά περιπτώσεις γονιδιακοί παράγοντες (κυστινουρία).

Βασικές οδηγίες:
• Το νερό είναι το πιο ισχυρό όπλο ενάντια στη λιθίαση. Η ελάχιστη ημερήσια ποσότητα νερού που πίνουμε πρέπει να είναι 3 λίτρα, αφού ο αποβαλλόμενος όγκος ούρων δεν πρέπει να είναι κάτω από 2-2,5 λίτρα το 24ωρο.
• Η εξειδικευμένη διατροφή είναι σημαντικό μέτρο προστασίας από τη δημιουργία λίθων. Συνιστάται μόνο σε αυτούς που έχουν ιστορικό λιθίασης. Ανάλογα με τη σύσταση των λίθων, καθορίζεται η δίαιτα από ειδικό γιατρό ή διατροφολόγο.
• Περιορισμός στο αλάτι μειώνει τις πιθανότητες σχηματισμού λίθων από ασβέστιο. Η μείωση λήψης ασβεστίου δεν συνιστάται, αφού προωθεί τον σχηματισμό λίθων και οστεοπόρωσης.
• Γεύματα με πολλές ζωικές πρωτεΐνες. Κρέας και αβγά, αυξάνουν τον κίνδυνο σχηματισμού λίθων από ουρικό οξύ και ασβέστιο.

Νεφρολιθίαση και διατροφή

Η διατροφή είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες που μπορεί να συμβάλουν στον σχηματισμό λίθων στα νεφρά.
Άλλοι παράγοντες είναι
• η κληρονομικότητα,
• το σωματικό βάρος
• και η μειωμένη πρόσληψη υγρών.
Ο οργανισμός χρησιμοποιεί από τις τροφές ό,τι χρειάζεται για τη θρέψη. Ένα μέρος από τις άχρηστες ουσίες που παράγονται από την πέψη, μέσω του αίματος, μεταφέρεται στα νεφρά και αποβάλλεται με τα ούρα. Ορισμένες από αυτές τις ουσίες μπορούν να σχηματίσουν κρυστάλλους στο ουροποιητικό σύστημα. Σε μερικούς ανθρώπους, οι κρύσταλλοι αυτοί ενώνονται και σχηματίζουν λίθους.
Για τους ανθρώπους που ήδη έχουν ιστορικό λιθίασης, η πρόληψη είναι βασική προτεραιότητα.
Εκτός από τις διατροφικές αλλαγές, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν και ειδικά φάρμακα, για να αποφευχθεί ο κίνδυνος να δημιουργηθεί ξανά λίθος. Το πρώτο βήμα για την πρόληψη της λιθίασης είναι να μάθουμε τη σύσταση του λίθου που έχει δημιουργηθεί στον οργανισμό.

Ποια είναι τα είδη των λίθων που σχηματίζονται στα νεφρά;

Λίθοι οξαλικού ασβεστίου (30%-35%)
Είναι ο πιο συχνός τύπος λιθίασης. Μερικά από τα οξαλικά παράγονται από τον οργανισμό, ενώ τα υπόλοιπα προσλαμβάνονται από τις τροφές. Διαιτητικά, τα οξαλικά είναι οργανικά μόρια που περιέχονται σε πολλά λαχανικά, φρούτα και ξηρούς καρπούς.
Λίθοι φωσφορικού ασβεστίου (5%-10%)
Είναι λιγότερο συχνός τύπος λιθίασης. Στον σχηματισμό αυτών των λίθων συμβάλλει το αν υπάρχουν αλκαλικά ούρα.
Εναμμώνιου φωσφορικού μαγνησίου ή φλεγμονώδεις λίθοι (10%-15%)
Στο σχηματισμό τους συμβάλλει η ύπαρξη μόλυνσης στο ουροποιητικό σύστημα (ουρολοιμώξεις, πυελονεφρίτιδες). Η διατήρηση του ουροποιητικού συστήματος χωρίς μικρόβια είναι ο σημαντικότερος προληπτικός παράγοντας, ενώ η δίαιτα δεν φαίνεται να επηρεάζει τον σχηματισμό αυτών των λίθων.
Λίθοι ουρικού οξέος (8%-10%)
Οι λίθοι από ουρικό οξύ είναι πιο πιθανό να σχηματιστούν, όταν τα ούρα είναι σταθερά όξινα. Σε αυτό μπορεί να συμβάλει μία διατροφή πλούσια σε ζωικές πρωτεΐνες και πουρίνες, ουσίες που βρίσκονται σε αρκετά τρόφιμα, αλλά ιδιαίτερα στα εντόσθια, τα ψάρια και τα οστρακοειδή.
Λίθοι κυστίνης (2%-3%)
Οι λίθοι κυστίνης σχηματίζονται από μία σπάνια γενετική διαταραχή που επιτρέπει στην κυστίνη –η οποία περιέχεται στις πρωτεΐνες– να περάσει μέσω των νεφρών και στα ούρα και να σχηματίσει κρυστάλλους.

Γιατί είναι σημαντικό να ξέρει κανείς τι τύπο λίθου έχει;

Γνωρίζοντας τη χημική σύνθεση του λίθου, ο γιατρός μπορεί να καθορίσει τις τροφές που πρέπει να αποφεύγονται και να χορηγήσει το κατάλληλο φάρμακο, αν χρειάζεται.
Για παράδειγμα, περιορίζοντας κάποιος ασθενής τη λήψη οξαλικών με τη διατροφή, μπορεί να βοηθηθεί στην πρόληψη από λίθους οξαλικού ασβεστίου, αλλά δεν θα κάνει τίποτε, για να αποτρέψει τους λίθους του ουρικού οξέος. Μερικές διατροφικές συστάσεις, πάντως, είναι κοινές για όλους τους τύπους λιθίασης. Πιο συγκεκριμένα, το να πίνει κανείς αρκετό νερό βοηθά στην πρόληψη όλων των ειδών νεφρολιθίασης.
Πώς μπορεί ένας γιατρός να καθορίσει το είδος του λίθου;
Εάν ένα άτομο καταφέρει να συλλέξει κάποια από τις πέτρες που αποβάλλει με την ούρηση, ο γιατρός μπορεί να την στείλει σε ειδικό εργαστήριο για ανάλυση. Το ίδιο ισχύει και για τους λίθους που αφαιρούνται με χειρουργική επέμβαση. Ο γιατρός, επίσης, μπορεί να ζητήσει εξετάσεις, για να εντοπίσει παθολογικές τιμές χημικών ουσιών, όπως του ασβεστίου, των οξαλικών, του μαγνησίου και του νατρίου στο αίμα και στα ούρα.

Πόσα υγρά θα πρέπει να πίνει ένα άτομο για την πρόληψη σχηματισμού λίθων;

Η ποσότητα των υγρών που πρέπει να πίνει ένα άτομο εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες και το επίπεδο δραστηριότητας του ατόμου.
• Οι άνθρωποι που έχουν ιστορικό νεφρολιθίασης θα πρέπει να πίνουν αρκετό νερό και άλλα υγρά, για να παράγουν τουλάχιστον 2-2,5 λίτρα ούρα την ημέρα.
• Οι άνθρωποι που εργάζονται ή ζουν σε ζεστό περιβάλλον χρειάζεται να πίνουν περισσότερα υγρά, για να αναπληρώνουν αυτά που χάνουν μέσω του ιδρώτα, ιδιαίτερα το καλοκαίρι.
Το νερό βοηθά να διατηρούνται τα ούρα αραιωμένα και να ξεπλένονται οι ουσίες που σχηματίσουν κρυστάλλους στους νεφρούς. Ειδικά αν υπάρχει κίνδυνος για σχηματισμό λίθων από κυστίνη, πρέπει να γίνεται κατανάλωση αρκετού νερού κάθε μέρα για την αραίωση της κυστίνης που συγκεντρώνεται στα ούρα. Μπορεί να απαιτηθεί να καταναλώνονται και 4 λίτρα νερού ανά 24ωρο.

Ποια υγρά προστατεύουν από τον σχηματισμό λίθων στα νεφρά;

Το νερό είναι μία ανέξοδη και χωρίς θερμίδες προστασία από τον σχηματισμό λίθων στα νεφρά. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι ποτά από εσπεριδοειδή, όπως η λεμονάδα και η πορτοκαλάδα, προστατεύουν από τον σχηματισμό λίθων, επειδή περιέχουν κιτρικό άλας, το οποίο εμποδίζει τον σχηματισμό κρυστάλλων. Αλλά δεν υπάρχουν μεγάλης κλίμακας μελέτες που να επιβεβαιώνουν αυτά τα ευρήματα. Ενώ οι χυμοί εσπεριδοειδών μπορεί να προφυλάσσουν από τον σχηματισμό λίθων οξαλικού ασβεστίου και ουρικού οξέος, θα μπορούσαν να είναι επιβλαβείς για τους ανθρώπους που σχηματίζουν λίθους φωσφορικού ασβεστίου.
Ο καφές και το τσάι μπορεί να προστεθούν στη συνολική πρόσληψη υγρών ενός ατόμου, και έχει αποδειχτεί ότι μειώνουν τον κίνδυνο σχηματισμού λίθων, αλλά περιέχουν οξαλικά και έτσι αντενδείκνυνται σε ανθρώπους που έχουν ιστορικό αποβολής λίθων οξαλικού ασβεστίου. Η μέτρια κατανάλωση κρασιού και ιδιαίτερα μπίρας (λόγω της διουρητικής της δράσης) μπορεί, επίσης, να προστατεύσει από σχηματισμό λίθων.

Ποια υγρά θα πρέπει να αποφεύγονται;

Ο χυμός γκρέιπφρουτ και τα αναψυκτικά τύπου «κόλα» έχει βρεθεί ότι αυξάνουν τον κίνδυνο σχηματισμού λίθων και θα πρέπει να αποφεύγονται από ανθρώπους που είναι επιρρεπείς στον σχηματισμό λίθων από οξαλικό ασβέστιο. Αν και ο χυμός μούρων (cranberry) συχνά δίνεται για την πρόληψη των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος, πρέπει να γνωρίζεται ότι περιέχει οξαλικά.

Πώς το αλάτι στη διατροφή επηρεάζει τον σχηματισμό λίθων στα νεφρά;

Το αλάτι αποτελείται από νάτριο και χλώριο. Το νάτριο στο αλάτι, όταν αποβάλλεται από τα νεφρά, προκαλεί την αποβολή περισσότερου ασβεστίου στα ούρα. Οι υψηλές συγκεντρώσεις του ασβεστίου στα ούρα, σε συνδυασμό με τα οξαλικά και τον φωσφόρο, δημιουργούν πέτρες. Είναι προτιμότερο να μειωθεί η πρόσληψη αλατιού από την πρόσληψη ασβεστίου. Η συνιστώμενη ημερήσια δόση του νατρίου είναι 2,4 mg. Ο περιορισμός του αλατιού είναι ένα σημαντικό βήμα για τους ανθρώπους που σχηματίζουν λίθους οξαλικού ή φωσφορικού ασβεστίου.

Πώς μπορεί ένα άτομο να περιορίσει την πρόσληψη νατρίου;

Μαθαίνοντας την περιεκτικότητα των τροφίμων σε νάτριο, μπορεί να βοηθηθεί κανείς στο να ελέγξει την πρόσληψη νατρίου. Οι ετικέτες των τροφίμων παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την ποσότητα νατρίου που περιέχουν. Μερικά τρόφιμα έχουν μεγάλα ποσά νατρίου, ώστε μία μερίδα από αυτά να παρέχει ένα σημαντικό ποσοστό της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης.
Στα τρόφιμα που περιέχουν υψηλά επίπεδα νατρίου περιλαμβάνονται:
• κονσερβοποιημένα λαχανικά και σούπες
• επεξεργασμένα κατεψυγμένα τρόφιμα
• κονσερβοποιημένα κρέατα
• τα τυπικά «γρήγορα γεύματα» (fast food)
Οι άνθρωποι που προσπαθούν να περιορίσουν την πρόσληψη νατρίου θα πρέπει να ελέγξουν τις ετικέτες για συστατικά που περιέχουν «κρυφό» νάτριο, όπως:
• όξινο γλουταμινικό νάτριο (MSG)
• διττανθρακικό νάτριο, η γνωστή μαγειρική σόδα
• baking powder, το οποίο περιέχει διττανθρακικό νάτριο
• φωσφορικό νάτριο
• αλγινικό νάτριο
• νιτρικό νάτριο

Πώς οι ζωικές πρωτεΐνες της διατροφής επηρεάζουν τον σχηματισμό λίθων στα νεφρά;

Τα κρέατα, τα αβγά και τα ψάρια περιέχουν πουρίνες, οι οποίες αποβάλλονται με μορφή ουρικού οξέος στα ούρα. Τρόφιμα που είναι ιδιαίτερα πλούσια σε πουρίνες είναι τα εντόσθια των ζώων, όπως το συκώτι και τα οστρακοειδή.
Οι άνθρωποι που σχηματίζουν λίθους από ουρικό οξύ θα πρέπει να περιορίσουν την κατανάλωση κρέατος.
Οι ζωικές πρωτεΐνες μπορεί, επίσης, να αυξήσουν τον κίνδυνο για σχηματισμό λίθων ασβεστίου, επειδή αυξάνουν την αποβολή του ασβεστίου και μειώνουν την απέκκριση των κιτρικών στα ούρα.

Πώς το ασβέστιο της διατροφής επηρεάζει σχηματισμό λίθων στα νεφρά;

Το ασβέστιο των τροφών δεν αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού λίθων οξαλικού ασβεστίου. Το ασβέστιο στο πεπτικό σύστημα συνδέεται με οξαλικά των τροφών, εμποδίζοντάς τα να φτάσουν μέσω του αίματος στα νεφρά και να σχηματίσουν λίθους. Οι άνθρωποι που σχηματίζουν λίθους οξαλικού ασβεστίου θα πρέπει να λαμβάνουν 800mg ασβεστίου κάθε μέρα με τη διατροφή τους, όχι μόνο για την πρόληψη σχηματισμού λίθων στα νεφρά, αλλά και για να διατηρήσουν την οστική τους πυκνότητα και να αποφύγουν την οστεοπόρωση.
Ένα φλιτζάνι γάλα χαμηλό σε λιπαρά περιέχει 300mg ασβεστίου. Άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως το γιαούρτι και τα τυριά, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι τα συμπληρώματα ασβεστίου αυξάνουν τον κίνδυνο σχηματισμού λίθων οξαλικού ασβεστίου. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το ασβέστιο πρέπει να λαμβάνεται ταυτόχρονα με μείωση της πρόσληψης των οξαλικών με την διατροφή, ώστε να υπάρχει προστασία από τον σχηματισμό λίθων.

Πώς τα οξαλικά της διατροφής επηρεάζουν τον σχηματισμό λίθων στα νεφρά;

Μερικά από τα οξαλικά που υπάρχουν στα ούρα παράγονται από τον οργανισμό. Επίσης, ορισμένες τροφές που περιέχουν υψηλά επίπεδα οξαλικών μπορούν να αυξήσουν τη συγκέντρωσή τους στα ούρα. Εκεί, τα οξαλικά ενώνονται με το ασβέστιο και σχηματίζουν λίθους οξαλικού ασβεστίου.
Πώς μπορεί ένα άτομο να μειώσει τα οξαλικά των ούρων;

Πολλά τρόφιμα και ποτά περιέχουν οξαλικά, αλλά μόνο λίγα έχει αποδειχτεί ότι αυξάνουν τη συγκέντρωσή τους στα ούρα, όπως τα ακόλουθα:
• Σπανάκι
• Φράουλες
• Παντζάρια
• Ξηροί καρποί
• Προϊόντα σόγιας
Με την αποφυγή των τροφίμων αυτών, μπορεί να μειωθεί η συγκέντρωση των οξαλικών στα ούρα. Πρέπει, επίσης, να γίνεται κατανάλωση τροφών που περιέχουν ασβέστιο, το οποίο και αυτό μειώνει τα οξαλικά στα ούρα. Το ασβέστιο συνδέεται με τα οξαλικά στο έντερο και έτσι δεν φτάνει στα νεφρά, για να αποβληθεί με τα ούρα.

Επηρεάζει το αλκοόλ τον σχηματισμό λίθων στα νεφρά;

Αν και κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την παραγωγή πουρινών στον οργανισμό, οι μελέτες δεν έχουν δείξει ότι τα άτομα που πίνουν μπίρα και κρασί έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να σχηματίζουν πέτρες. Η κατανάλωση, πάντως, θα πρέπει να περιορίζεται σε 1-2 ποτήρια την ημέρα.

Πώς επηρεάζουν τα συμπληρώματα διατροφής τον σχηματισμό λίθων στα νεφρά;

Τα συμπληρώματα που περιέχουν βιταμίνη C ή D μπορεί να συμβάλλουν στον σχηματισμό λίθων. Η βιταμίνη C μπορεί να μετατραπεί σε οξαλικά στον οργανισμό. Οι γιατροί συστήνουν ότι η πρόσληψη δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 500mg ανά ημέρα για τους ανθρώπους που έχουν ιστορικό νεφρολιθίασης.
Τα συμπληρώματα ασβεστίου θα πρέπει να λαμβάνονται με τα γεύματα, έτσι ώστε το ασβέστιο να μπορεί να δεσμεύσει τα οξαλικά των τροφίμων.
Τα άτομα που έχουν την τάση να σχηματίζουν λίθους πρέπει να συμβουλεύονται τον γιατρό ή τον διαιτολόγο πριν από τη λήψη μεγάλων δόσεων βιταμινών ή μετάλλων.

Πώς το σωματικό βάρος ενός ατόμου να επηρεάσει τον σχηματισμό λίθων στα νεφρά;

Μελέτες έχουν δείξει ότι η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο για σχηματισμό λίθων ουρικού οξέος και ασβεστίου στα νεφρά. Δεν είναι γνωστό αν η απώλεια βάρους από μόνη της μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο δημιουργίας λίθων. Πάντως, η διατήρηση ενός φυσιολογικού σωματικού βάρους, η υγιεινή διατροφή και η άσκηση μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου σχηματισμού λίθων.

 

BITAMINH B12…5 ερωτήσεις-απαντήσεις

1. Σε τι χρησιμεύει και τι προκαλεί η έλλειψή της;

Η βιταμίνη Β12 βοηθάει την δημιουργία των ερυθρών αιμοσφαιρίων και την συντήρηση του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 μπορεί να προκαλέσει μεγαλοβλαστική αναιμία και νευροψυχιατρικά ευρήματα.

2. Που την βρίσκουμε;

Η βιταμίνη Β12 βρίσκεται σε ζωικά προιόντα όπως κρέατα και γαλακτοκομικά και αυγά. Τις υψηλότερες συγκεντρώσεις βρίσκουμε στο σηκώτι και τα μύδια. Η πλήρης και ισορροπημένη διατροφή περιέχει περισσότερη ποσότητα απο τις ημερήσιες ανάγκες αλλά σε μια αυστηρή χορτοφαγική διατροφή χρειάζεται να συμπληρωθεί.

3. Πώς γίνεται η απορρόφηση;

5. Ποιές ειναι οι αιτίες ανεπάρκειας Β12;

Αυτοαντισώματα εναντι του ενδογενούς παράγοντος

Γαστρεκτομη/Βαριατρική χειρουργική(παχυσαρκίας)

Γαστρίτις, υπερβολική λήψη αλκοόλ

Κακοήθης αναιμία

Αυτοάνοση ατροφική γαστρίτις

Σύνδρομο δυσαπορρόφησης

Bypass ειλεού

Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου(π.χ. ν.Crohn)

Κοιλιοκάκη

Υπερπλασία εντερικής χλωρίδας λόγω λήψης αντιβιοτικών

Παρασίτωση απο βοθριοκέφαλο

Παγκρεατική ανεπάρκεια

Αυστηρή χορτοφαγική δίαιτα

Χορτοφαγική δίαιτα στην κύηση

Νεογνά που τρέφονται απο μητέρα με ανεπάρκεια Β12

Φάρμακα (νεομυκίνη, μετφορμίνη, ομεπραζόλη, σιμετιδίνη

 

Εργαστηριακές εξετάσεις και διάγνωση

Η διόρθωση της ανεπάρκειας δεν αρκεί, χρειάζεται η διάγνωση της υποκείμενης αιτίας επειδή θα καθορίσει την ανάγκη για πρόσθετες εξετάσεις αλλά και την διάρκεια της θεραπείας.

Ειναι απαραίτητο το ιστορικό με βάση τις αιτίες της ανεπαρκούς απορρόφησης, συμπτώματα αναιμίας, συμπτώματανευρολογικά η ψυχιατρκά (π.χ. κατάθλιψη η βραδυψιχισμός).

Κλινική εξέταση για γαστρεντερικά η δερματολογικά ευρήματα.

Αιματολογικός έλεγχος με

-Γεική αίματος και επίχρισμα(πλακάκι) οπου σε ανεπάρκεια παρατηρούμε αύξηση MCV, ήπια λευκοπενία και θρομβοπενία, χαμηλά ΔΕΚ, πολυκατάτμηση πυρήνα ουδετεροφίλων.

-Επίπεδα Β12

Αξιολόγηση:

> 300     κανονικό αποτέλεσμα, επάρκεια

200-300 οριακό αποτέλεσμα, χρήζει περαιτέρω ελέγχου με ΜΜΑ(μεθυλμαλονικό οξύ) και ομοκυστείνη.

< 300 ανεπάρκεια

Παρακάτω βλέπουμε τον αλγόριθμο διαχείρισης των αποτελεσμάτων Β12 και φυλλικού οξέος:

*Αν έχουμε ανεπάρκεια Β12 με αύξηση του ΜΜΑ εξετάζουμε τα αντισώματα προς τον ενδογενή παράγοντα (IFAb) που σχετίζονται με την κακοήθη αναιμία

*Διαταραχές στο ΜΜΑ μπορεί να έχουμε και σε νεφρική ανεπάρκεια (αύξηση), αντιβιοτική αγωγή (ελάττωση).

Για τα αυξημένα επίπεδα βιταμίνης Β12 υπάρχουν περιορισμένες μελέτες που υποστηρίζουν την συσχέτηση με καρκίνους η άλλα συστηματικά νοσήματα, ωστόσο δεν ειναι σαφείς οι ενδείξεις.

ΙΟΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΝΕΙΛΟΥ

Ο ΙΟΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΝΕΙΛΟΥ

Η νόσος απο τον τον ιό του Δυτικού Νείλου ειναι μια λοιμώδης νόσος που μεταδίδεται απο μολυσμένα κουνούπια. Η βασική δεξαμενή του ιού στη φύση είναι κυρίως τα άγρια πτηνά, από όπου μολύνονται τα κουνούπια, ενώ οι άνθρωποι δεν μεταδίδουν περαιτέρω τον ιό σε άλλα κουνούπια.

Συμπτώματα

8 στα 10 άτομα που προσβάλλονται απο τον ιό δεν αναπτύσσουν κανένα σύμπτωμα. 1 στα 5 άτομα θα παρουσιάσουν πυρετό, πονοκέφαλο, μυικούς πόνους, εμμέτους η διάρροιες. Οι περισσότεροι αναρρώνουν πλήρως αλλά η κόπωση και η αδιαθεσία μπορεί να κρατήσει μέρες η εβδομάδες.

1 στα 150 άτομα που προσβάλλονται, μπορεί να αναπτύξουν σοβαρές επιπλοκές όπως εγκεφαλίτιδα η μηνιγγίτιδα. Η θνησιμοτητα σε αυτή την περίπτωση φθάνει το 10%.

Επιπλοκές μπορεί να εμφανιστούν σε όλες τις ηλικίες αλλά περισσότερο σε ηλικίες άνω των 60, σε πάσχοντες απο καρκίνο, διαβήτη, υπέρταση και μεταμοσχευμένους.

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται με μοριακό έλεγχο ανίχνευσης του ιού (PCR)

Θεραπεία

Δεν υπάρχει εμβόλιο για τον ιό του Δυτικού Νείλου ούτε ειδική αντιική θεραπεία. Η αντιμετώπιση γίνεται στα συμπτώματα.

Η καλύτερη αντιμετώπιση ειναι φυσικά η πρόληψη.

Προστασία απο τον ιό σημαίνει προστασία απο τα κουνούπια

Προστατέψτε εσάς και την οικογένειά σας απο τα τσιμπήματα κουνουπιών αποφεύγοντας την λοίμωξη απο τον ιό του δυτικού Νείλου.

Χρησιμοποιήστε εντομοαπωθητικά. Ποιά όμως ειναι κατάλληλα;

Πώς διαλέγουμε εντομοαπωθητικό;

Σύμφωνα με επίσημους κρατικούς φορείς σε ολο τον κόσμο οι ασφαλείς και αποτελεσματικές ουσίες ακόμα και για εγκύους η θηλάζουσες μητέρες ειναι σκευάσματα που περιέχουν:

·       DEET

·       Picaridin (known as KBR 3023 and icaridin outside the US)

·       IR3535

·       Oil of lemon eucalyptus (OLE)

·       Para-menthane-diol (PMD)

·       2-undecanone

Τι χρησιμοποιούμε σε βρέφη και παιδιά;

Δεν χρησιμοποιούμε εντομοαπωθητικό σε βρέφη έως 2 μηνών. Χρησιμοποιούμε κουνουπιέρες και ρούχα που καλύπτουν το σώμα.

Σε παιδιά εως 3 ετών δεν χρησιμοποιούμε προιόντα που περιέχουν OLE (oil of lemon eucalyptus) η PMD (para-menthane-diol)

Σε παιδιά μεγαλύτερα ακολουθούμε τις οδηγίες του σκευάσματος.

Δεν απλώνουμε η ψεκάζουμε εντομοαπωθητικό, οταν αφορά παιδιά, σε χέρια, μάτια, στόμα και σε κοψίματα η ερεθισμούς δέρματος.

Μήν ψεκάζετε το δέρμα που καλύπτεται απο ρούχα.

Αν χρησιμοποιείτε αντιηλιακό, πρώτα το αντιηλικό και μετά το απωθητικό.

Αν δεν χρησιμοποιήσουμε απωθητικά, φοράμε ρούχα με μακριά μανίκια και μακριά παντελόνια.

Ελέγχουμε τα κουνούπια μέσα και εξω απο το σπίτι με σίτες, εντομοκτόνα και αποφυγή λιμναζόντων υδάτων.

ΝΟΣΟΣ ΤΩΝ ΛΕΓΕΩΝΑΡΙΩΝ (LEGIONELLA)

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ

H νόσος των λεγεωναρίων ειναι ενα είδος πνευμονίας που οφείλεται στο βακτήριο που ονομάζεται Legionella.

Το βακτήριο και η νόσος ονομάστηκαν ετσι επειδή ηταν το αίτιο των μαζικών κρουσμάτων πνευμονίας που εκδηλώθηκαν το 1976  στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, σε ξενοδοχείο που πραγματοποιούσαν συνάντηση οι λεγεωνάριοι.

ΠΡΟΓΝΩΣΗ

Στα δέκα άτομα που νοσούν τα εννέα αναρρώνουν με κατάλληλη θεραπεία αντιβιοτικών αλλά η νόσος ειναι θανατηφόρος για ένα στα δέκα άτομα.

Κινδυνεύουν περισσότερο να προσβληθούν άτομα άνω των 50 ετών, καπνιστές, με χρόνιες αναπνευστικές παθήσεις και ασθενές ανοσολογικό σύστημα.

ΤΡΟΠΟΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ

Οι άνθρωποι νοσούν απο την εισπνοή μικρών σταγονιδίων νερού που περιέχουν τα βακτήρια. Tα μικροσταγονίδια εκλύονται απο δεξαμενές η σωλήνες ζεστού νερού μέσω της ντουζιέρας, απο μεγάλες υδραυλικές εγκαταστάσεις και κεντρικά συστήματα κλιματισμού που χρησιμοποιούν νερό για την ψύξη του αέρα (π.χ. μεγάλα κτίρια, νοσοκομεία, ξενοδοχεία, κρουαζιερόπλοια) και απο διακοσμητικά συντριβάνια.

Τα οικιακά aircondition όπως και των αυτοκινήτων δεν χρησιμοποιούν νερό για να προκαλέσουν την ψύξη του αέρα και συνεπώς δεν αποτελούν παράγοντα κινδύνου για την συγκεκριμένη νόσο.

Συνήθως δεν μεταδίδεται απο άνθρωπο σε άνθρωπο.

H legionella φυσιολογικά ζεί στη φύση σε νερά λιμνών η ποταμών, χωρίς να ειναι νοσογόνος. Δημιουργεί πρόβλημα οταν αναπτύσσεται και διαχέεται στα συστήματα ύδρευσης και κλιματισμού των κτιρίων.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Τα συμπτώματα ειναι υψηλός πυρετός, ρίγος, βήχας και ενίοτε πονοκέφαλος η μυικοί πόνοι.

Η διάγνωση γίνεται με ακτινογραφία θώρακος, με ειδικό τέστ ανίχνευσης του αντιγόνου στα ούρα και με καλλιέργεια του μικροβίου απο πτύελα η βρογχικές εκπλύσεις.

ΠΡΟΛΗΨΗ

Δεν υπάρχει εμβόλιο για την νόσο των λεγεωναρίων.

Το κλειδί της πρόληψης ειναι η σωστή συντήρηση των συστημάτων ύδρευσης και κλιματισμού.

To CDC(ΗΠΑ) εχει εκδόσει ενα πολυσέλιδο οδηγό για την οργάνωση της συντήρησης των εγκαταστάσεων απο όπου αναπτύσσεται και διασππείρεται η Legionella και μπορείτε να το δείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση  www.cdc.gov/legionella/downloads/toolkit.pdf

 

HPV ιός-ένας επικίνδυνος σεξουαλικός σύντροφος

 

Τι είναι ο HPV;
Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) είναι ένας πολύ κοινός DNA ιός, καθώς 8 στα 10 άτομα στις μέρες μας είναι φορείς του ιού αυτού.

Ποια μέρη του σώματος μολύνει;
Προσβάλλει το επιθήλιο διαφόρων οργάνων του ανθρώπου, όπως του γεννητικού συστήματος, της πρωκτικής περιοχής και του λάρυγγα.

Πως εκδηλώνεται η μόλυνση;
Η πλειοψηφία των ατόμων που έχουν μολυνθεί σε κάποια στιγμή της ζωής τους με κάποιον υπότυπο HPV, δε θα παρουσιάσει συμπτώματα ή/ και άλλα προβλήματα απόρροια της λοίμωξης.
Όταν υπάρχει έκδηλη συμπτωματολογία αυτή περιλαμβάνει,ανάλογα με το στέλεχος του ιού, την εμφάνιση

  • κονδυλωμάτων (διογκώσεις) στο επιθήλιο του δέρματος (μυρμηγκιές/warts) ή στο βλεννογόνο του στόματος, φάρυγγα, του λάρυγγα και των γεννητικών οργάνων
    • προκαρκινικών και καρκινικών αλλοιώσεων του γεννητικού συστήματος γυναικών και ανδρών, του πρωκτού και του στοματοφάρυγγα

Πόσοι είναι οι υπότυποι του HPV που έχουν ταυτοποιηθεί;
Έχουν ταυτοποιηθεί πάνω από 100 υπότυποι, εκ των οποίων περισσότεροι από 35 μολύνουν τον τράχηλο της μήτρας και 14 από αυτούς ευθύνονται για την εμφάνιση του καρκίνου αυτού. Κατατάσσονται σε υψηλού κινδύνου (High risk /HR) και χαμηλού κινδύνου, σε σχέση με την πιθανότητα εκδήλωσης του συγκεκριμένου καρκίνου (αποτελούν το κύριο αίτιο που ενοχοποιείται για τον καρκίνο αυτόν), ενώ οι χαμηλού κινδύνου εκδηλώνονται κυρίως με τη μορφή κονδυλωμάτων.

Ποιοί υπότυποι σχετιζόμενοι με HPV λοίμωξη είναι οι συχνότερα ανιχνεύσιμοι;
Τα στελέχη 16 και 18 ευθύνονται για το 70% των περιπτώσεων καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, ενώ τα 31, 33, 45, 52, και 58 για το 19% αυτών. Οι παραπάνω υπότυποι αποτελούν τους υψηλού κινδύνου (High Risk, HR) για την εμφάνιση του εν λόγω καρκίνου.
Από τους χαμηλού κινδύνου, τα στελέχη 6 και 11 αποτελούν το αίτιο του 90% των περιπτώσεων εμφάνισης κονδυλωμάτων.
Διάφοροι υπότυποι του HPV έχουν συσχετισθεί και με την εκδήλωση άλλων καρκίνων, όπως καρκίνο του πέους (40% των περιστατικών), του πρωκτού (90%), του κόλπου και του αιδοίου(40%), του στόματος (3%) και του στοματοφάρυγγα (12%).

Πόσο συχνός είναι ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας;
Η επίμονη λοίμωξη από στελέχη HPV-HR αποτελεί την κυριότερη αιτία καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και της πρόδρομης ενδοεπιθηλιακής δυσπλασίας.
O καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αποτελεί το δεύτερο πιο συχνό κακόηθες νεόπλασμα στις γυναίκες μετά τον καρκίνο του μαστού, και την 4η και 5η αιτία θανάτου από καρκίνο στις γυναίκες ηλικίας 15-34 και 35-54 ετών αντίστοιχα.
Πώς μεταδίδονται τα στελέχη HPV-HR;
Μεταδίδονται μέσω επαφής με τη γεννητική περιοχή του μολυσμένου ατόμου, κατά τη διάρκεια της ερωτικής συνεύρεσης παντός τύπου (κολπικό/στοματικό/ πρωκτικό sex) και με έντονη τριβή της γεννητικής χώρας με γεννητικά όργανα, μολυσμένα αντικείμενα (sex toys) ή δάχτυλα.
Δεν μεταδίδεται με την επαφή με αντικείμενα, όπως το κάθισμα  της τουαλέτας, πόμολα, χειρολαβές, βρύσες κ.λπ.
Προφυλάσσουν τα προφυλακτικά;
Δεν παρέχουν πλήρη προστασία έναντι των HPV-HR ιών, καθώς παραμένει ακάλυπτο εν μέρει δέρμα της γεννητικής περιοχής.
Πως αυξάνεται ο κίνδυνος μόλυνσης;
Ο κίνδυνος για μόλυνση από HPV-HR ιούς αυξάνεται όσο αυξάνεται το πλήθος των ερωτικών συντρόφων του ατόμου. Υπολογίζεται ότι 75-80% των σεξουαλικά ενεργών ενηλίκων θα έχουν μολυνθεί με κάποιον υπότυπο HPV μέχρι την ηλικία των 50 ετών. Η πρωταρχική μόλυνση στις περισσότερες των περιπτώσεων, πραγματοποιείται μεταξύ 15 και 25 ετών. Η πλειονότητα των περιπτώσεων θα εμφανίσει αποτελεσματική ανοσοαπόκριση και η λοίμωξη θα θεραπευτεί σε 6-24 μήνες, χωρίς μακροχρόνιες συνέπειες για την υγεία.
Πόσο απαραίτητος είναι ο συστηματικός έλεγχος για ανίχνευση HPV-HR;
H έγκαιρη εντόπιση προκαρκινικών αλλοιώσεων είναι ζωτικής σημασίας, γιατί δύναται εν δυνάμει να εξελιχθούν σε κακοήθεια σε ένα μικρό ποσοστό.
Τι είναι το cobas® HPV DNA Test;
Το cobas® HPV DNA Test  είναι  δοκιμασία μοριακής ανίχνευσης μόλυνσης από στελέχη HPV αυξημένου κινδύνου (HPV-HR).
Ο τρόπος με τον οποίο συλλέγεται το δείγμα για την εξέταση είναι ακριβώς ο ίδιος με αυτόν διενέργειας της δοκιμασίας Παπανικολάου (PAP test ,υγρής κυτταρολογίας). Μάλιστα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το ίδιο ακριβώς δείγμα και για την παραπάνω δοκιμασία και για το cobas® HPV test.

Ο έλεγχος αυτός πρέπει να γίνεται μόνο σε γυναίκες και ηλικίας 30 έως 65.Ενδείκνυται και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Είναι υψηλής αξιοπιστίας και πραγματοποιείται σε ένα πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα που λειτουργεί με IVD πρωτόκολλα και αντιδραστήρια με διεθνή πιστοποίηση.

Η παραπάνω μέθοδος, ενώ δεν έχει ακόμη αντικαταστήσει τη δοκιμασία Παπανικολάου, παρουσιάζει πλεονεκτήματα μονομερώς συγκριτικά με αυτήν

  • έχει υψηλότερη ευαισθησία  ανίχνευσης των παγκοσμίως συχνότερα εμφανιζόμενων στελεχών HPV υψηλού κινδύνου, με ταυτόχρονο διαχωρισμό των στελεχών 16 και 18 / περιορίζεται ο αριθμός των παθολογικών περιστατικών που διαφεύγει της ανίχνευσης με τη μονομερή εκτέλεση της κυτταρολογικής μεθόδου
    • αυξημένη αντικειμενικότητα / περιορίζεται ο ανθρώπινος παράγοντας στην επεξεργασία και αξιολόγηση του δείγματος
    • αυξημένη ειδικότητα / αυξάνεται το % των αληθώς αρνητικών αποτελεσμάτων (δηλ των άνευ κακοήθειας)
    • αποδίδει αποτελέσματα ταχύτατα
    • όταν εκτελείται μονομερώς, ένα αρνητικό αποτέλεσμα αποκλείει το ενδεχόμενο ανάπτυξης καρκίνου του τραχήλου της μήτρας που οφείλεται σε HPV-HR για τα επόμενα 3 χρόνια/ για το διάστημα αυτό η ασθενής μπορεί να εφησυχαστεί και να αποφύγει περιττούς επανελέγχους, απολαμβάνοντας οικονομικά και συναισθηματικά οφέλη

Ποια είναι τα νεότερα δεδομένα για τον προληπτικό έλεγχο για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας πως πραγματοποιείται;
Σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για την ανίχνευση προκαρκινικών και καρκινικών δυσπλασιών του τραχήλου της μήτρας, συνιστάται ως έλεγχος πρώτης γραμμής για γυναίκες ηλικιών 30 έως 65, η εκτέλεση της Δοκιμασίας Παπανικολάου/κυτταρολογικής εξέτασης υγρής φάσης (PAP test/ Liquid based Cytology ) σε συνδυασμό με τη μέθοδο μέτρησης ιϊκού φορτίου για στελέχη HPV-HR (HPV DNA test). Επί απόδοσης αρνητικών αποτελεσμάτων, μπορούμε με ασφάλεια να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ανάπτυξης καρκίνου του τραχήλου της μήτρας που οφείλεται σε HPV-HR για τα επόμενα 5 χρόνια!
Ποια άλλα είδη πρόληψης υπάρχουν έναντι του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας ;
• 
Μια προσεκτική σεξουαλική συμπεριφορά με χρήση προφυλακτικών προφυλάσσει σε κάποιο βαθμό από επικείμενη μόλυνση.
• Υπάρχει επίσης δυνατότητα εμβολιασμού, ήδη από την πρώιμη εφηβική ηλικία, έναντι των HPV-HR που είναι συχνότερα διαδεδομένοι παγκοσμίως. Δεν παρέχει δηλαδή προστασία έναντι όλων των υποτύπων του ιού. Περιλαμβάνεται στο Εθν. πρόγραμμα εμβολιασμών.

 

Πηγή: vriscodiagnostiko.gr

ΜΗ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ (NIPT)

Μή επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος (NIPT)

O μη επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος (ΝΙPT) ειναι ενας έλεγχος των χρωματοσωμάτων του εμβρύου χωρίς επέμβαση.

Το NIPT αν και ειναι αρκετά ευαίσθητη εξέταση, ειναι μια δοκιμασία διαλογής και η αμνιοπαρακέντηση/βιοψία τροφοβλάστης παραμένουν πάντα οι δοκιμασίες επιλογής για την διάγνωση των χρωμoσωμικών ανωμαλιών, όμως ενέχουν τον κίνδυνο αποβολής.

Στόχος της εξέτασης ειναι να μειώσει στίς απολύτως απαραίτητες τον αριθμό των επεμβατικών δοκιμασιών, λόγω των κινδύνων που υπάρχουν απο την διενέργειά τους.

 

Σε τι χρησιμεύει;

Χρησιμεύει για την ανίχνευση των 3 συχνότερων χρωμοσωμικών ανωμαλιών

  • Σύνδρομο DOWN (τρισωμία 21), η οποία σχετίζεται με αναπτυξιακή και διανοητική καθυστέρηση που κυμαίνεται από ήπια έως σοβαρή.
  • Σύνδρομο EDWARDS (τρισωμία 18), είναι μία διαταραχή που προκαλεί σοβαρή αναπτυξιακή καθυστέρηση και γενετικές ανωμαλίες.
  • Σύνδρομο PATAU (τρισωμία 13), είναι μία διαταραχή που προκαλεί σοβαρή διανοητική καθυστέρηση και σωματική δυσπλασία.

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δίδεται αξιόπιστο αποτέλεσμα και για το φύλο του εμβρύου.

 

Πώς ανιχνεύονται οι χρωμοσωματικές ανωμαλίες;

Ο έλεγχος γίνεται με αλληλούχιση(sequencing) του εμβρυικού DNA που κυκλοφορεί στο μητρικό πλάσμα. Η συγκεκριμένη εξέταση έχει ένα εξαιρετικά υψηλό επίπεδο ευαισθησίας και ένα εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων καθιστώντας την τη μεγαλύτερη κλινική εφαρμογή της γονιδιωματικής ιατρικής μέχρι σήμερα.

 

Πότε και πώς γίνεται ο έλεγχος;

Ο έλεγχος γίνεται την 9η εβδομάδα της κύησης με απλή αιμοληψία της μητέρας και τον έλεγχο του ελεύθερου κυττάρων εμβρυικού DNA που απομονώνεται απο το πλάσμα της εγκύου

 

Ποιές γυναίκες ελέγχονται;

Ελέγχονται οι γυναίκες υψηλού κινδύνου για χρωμοσωμικές ανωμαλίες του εμβρύου δηλαδή :

-Ηλικία ανω των 35 ετών

-Παθολογικά ευρήματα στο υπερηχογράφημα π.χ. αυξημένη αυχενική διαφάνεια

-Παθολογικό PAP-A

-Ιστορικό εγκυμοσύνης με χρωμοσωμική ανωμαλία

 

Περιορισμοί της εξέτασης

Τα αποτελέσματα δεν αποκλείουν την πιθανότητα η παρούσα εγκυμοσύνη να σχετίζεται με άλλες χρωμοσωμικές ή υποχρωμοσωμικές ανωμαλίες ή άλλες παθολογικές καταστάσεις. Η εξέταση αυτή δεν έχει σχεδιαστεί για να αναγνωρίζει κυήσεις με κίνδυνο για ανωμαλίες ανοικτού νευρικού σωλήνα. Η εξέταση δεν έχει σχεδιαστεί για κυήσεις μικρότερες των 8 εβδομάδων, για περιστατικά όπου η μητέρα εμφανίζει κάποια χρωμοσωμική ανωμαλία, για κυήσεις διδύμων ή και περισσότερων εμβρύων, για περιπτώσεις παρένθετης μητέρας και για εγκύους που υποβλήθηκαν σε κάποια από τις παρακάτω θεραπευτικές αγωγές τους τελευταίους 3 μήνες: μετάγγιση αίματος, ανοσοθεραπεία, θεραπεία με βλαστοκύτταρα, μεταμόσχευση, ακτινοθεραπεία και χημειοθερα-πεία. Ένα αρνητικό αποτέλεσμα δεν αποκλείει την απουσία χρωμοσωμικών ανωμαλιών όπως τρισωμία 21, 18, 13.  Υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να μην είναι εφικτή η ανίχνευση ανευπλοειδιών σε περίπτωση χρωμοσωμικών  αλλαγών του πλακούντα (εντοπισμένος πλακουντιακός μωσαϊκισμός), χιμαιρισμού διδύμων (απορροφώμενο έμβρυο), μερικής ανευπλοειδίας του εμβρύου, ή χαμηλού κλάσματος εμβρυϊκού DNA. Όλα τα  παθολογικά αποτελέσματα στον ΝΙΡΤ θα πρέπει να επιβεβαιώνονται με επεμβατικές εξετάσεις (CVS ή αμνιοπαρακέντηση).

 

Πως θα διαλέξω το σωστό τέστ;

Σε μια τόσο σοβαρή εξέταση εχει σημασία η ευαισθησία και τα ποσοστά λάθους στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Εχει σημασία επίσης και η αξιοπιστία στην συμβουλευτική διαδικασία του αποτελέσματος.

Συνεπώς επιλέγουμε τέστ με το χαμηλότερο ποσοστό λάθους και την καλύτερη διαδικασία αξιολόγησης του αποτελέσματος.

Το ιατρείο μας ειναι συμβεβλημένο με μια απο τις μεγαλύτερες εταιρείες γεννετικής των ΗΠΑ την VERITAS που εκτελεί το τέστ verifi της illumina (my prenatal)

Tα κυριότερα τεστ που κυκλοφορούν ειναι

Verifi/Illumina

Materni T21/Sequenom

Harmony/Ariosa

Panorama/Natera

Στα συγκριτικά τέστ που εχουν γίνει μπορεί κανείς να δεί την σαφή υπεροχή της δοκιμασίας VERIFI – ILLUMINA

.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΟΝΙΔΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ BRCA ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΑΣΤΟΥ-ΩΟΘΗΚΩΝ;

ΒRCA1 & BRCA2

Οι περισσότεροι καρκίνοι του μαστού δεν οφείλονται σε κληρονομικά αίτια. Ωστόσο υπάρχει μια κατηγορία που εχει κληρονομική βάση. Σε ποσοστά αυτή η κατηγορία αποτελεί το 20-30% των καρκίνων μαστού και ωοθηκών.

Σήμερα είναι γνωστά αρκετά μεταλλαγμένα γονίδια, τα οποία ενοχοποιούνται για την εκδήλωση της νόσου, ενώ κάθε μέρα προστίθενται και νέα. Τα σημαντικότερα από αυτά τα μεταλλαγμένα γονίδια είναι τα BRCA1 και BRCA2, τα οποία ενοχοποιούνται για τον καρκίνο του μαστού/ωοθηκών στις γυναίκες και του μαστού/προστάτη στους άντρες που έχουν τα έχουν κληρονομήσει.

Τα γονίδια αυτά μπορεί να κληρονομηθούν απο τα παιδιά και γι’αυτό πρέπει να υποβληθούν σε γονιδιακό έλεγχο.

Οσοι διαπιστωθεί οτι φέρουν τα συγκεκριμένα γονίδια BRCA 1&2 δεν σημαίνει οτι θα νοσήσουν οπωσδήποτε απο τους ανωτέρω καρκίνους αλλά εχουν αυξημένες πιθανότητες, απο 38%-87% για καρκίνο του μαστού και απο 17%-63% για τον καρκίνο των ωοθηκών.

Σήμερα πλέον γίνεται ο έλεγχος των γονιδίων BRCA1 & BRCA2 με λήψη σάλιου και με στοχευμένη αλληλούχιση και ανάλυση εχουμε ενα αποτέλεσμα που μπορεί να βοηθήσει στους προληπτικούς χειρισμούς γυναικών που κληρονόμησαν τα συγκεκριμένα γονίδια.

Οι φορείς λοιπόν των συγκεκριμένων μεταλλαγμένων γονιδίων τίθενται προληπτικά υπο ιατρική παρακολούθηση και αποφασίζει ο θεράπων γιατρός για τους περαιτέρω χειρισμούς.

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ

Τα κατοικίδια ζώα, όπως ο σκύλος και η γάτα, συχνά ενοχοποιούνται για πρόκληση αλλεργιών, τόσο από το αναπνευστικό σύστημα (αλλεργική ρινίτιδα και άσθμα) όσο και από το δέρμα. Όπως με όλες τις αλλεργίες, η πρώτη θεραπευτική παρέμβαση που συστήνεται είναι η αποφυγή έκθεσης στο υπεύθυνο αλλεργιογόνο, δηλαδή η απομάκρυνση του κατοικίδιου από τους χώρους διαβίωσης και εργασίας. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που ο ιδιοκτήτης δεν επιθυμεί να αποχωριστεί το αγαπημένο του κατοικίδιο; Ή στην περίπτωση που η φύση της εργασίας του ασθενούς είναι τέτοια που να απαιτεί την καθημερινή επαφή με ζώα (π.χ. κτηνίατροι ή εργαζόμενοι σε καταστήματα πώλησης κατοικίδιων ζώων); Τότε, εκτός από την ειδική αντιμετώπιση με εμβόλια ανοσοθεραπείας, είναι απαραίτητο να καταβληθεί κάθε προσπάθεια από τον ασθενή ώστε να μειώσει το αλλεργιογονικό φορτίο, δηλαδή την έκθεσή του στα αλλεργιογόνα του σκύλου και της γάτας.

Από πού προέρχονται τα αλλεργιογόνα;

Τα αλλεργιογόνα της γάτας προέρχονται κυρίως από δέρμα της (και συγκεκριμένα από τους σμηγματογόνους αδένες) και δευτερευόντως από το σάλιο της. Πρακτικά ολόκληρο το σπίτι λειτουργεί σαν «δεξαμενή» αλλεργιογόνων διότι όλες οι επιφάνειες (χαλιά, καναπέδες κλπ) με τις οποίες έρχεται σε επαφή η γάτα «απελευθερώνουν» τα αλλεργιογόνα της. Επιπλέον, αυτή η λεπτή «σκόνη» κατακάθεται στα ρούχα και μπορεί να μεταφερθεί σε άλλους χώρους (π.χ. σχολείο, εργασία κ.α.). Έτσι, ένας πολύ ευαίσθητος αλλεργικός ασθενής μπορεί να εκδηλώσει συμπτώματα ακόμα και αν δεν έρθει σε άμεση επαφή με γάτα. Μελέτες έχουν δείξει ότι το πλύσιμο της γάτας απομακρύνει σε μεγάλο βαθμό τα αλλεργιογόνα από το δέρμα της, αλλά αυτό διαρκεί για λιγότερο από μια εβδομάδα.

Τα αλλεργιογόνα του σκύλου προέρχονται πρωτίστως από το σάλιο του (σιελογόνοι αδένες) και δευτερευόντως από το δέρμα αλλά και τα ούρα. Από τις παραπάνω πηγές τα αλλεργιογόνα με την ξήρανση απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα του σπιτιού και εισπνέονται από τα αλλεργικά άτομα προκαλώντας συμπτώματα, όπως ακριβώς περιγράφηκε και για τη γάτα. Μεγαλύτερο φορτίο αλλεργιογόνων υπάρχει όταν ο σκύλος ζει όλο το 24ωρο εντός του σπιτιού και δεν πλένεται τακτικά από τον ιδιοκτήτη του, όπως και όταν η ράτσα είναι τέτοια που αφήνει πολύ σάλιο ή πολύ τρίχωμα στις επιφάνειες του σπιτιού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα κοντότριχα σκυλιά είναι υποαλλεργιογονικά.

Μέτρα ελάττωσης του αλλεργιογονικού φορτίου

–   Πλήρης απαγόρευση εισόδου και διανυκτέρευσης του ζώου στο δωμάτιο του ασθενή

–   Πλύσιμο των χεριών μετά την επαφή με το κατοικίδιο

–   Πλύσιμο τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα στις γάτες και δύο φορές την εβδομάδα σε σκύλους- αντίστοιχα να καθαρίζεται και το χαλάκι ή το σπιτάκι του κατοικίδιου διότι συγκεντρώνει αλλεργιογόνα

–    Χρήση συστημάτων καθαρισμού του αέρα του σπιτιού με ειδικά φίλτρα κατακράτησης σωματιδίων HEPA (high-efficiency particulate arrest) που μειώνουν, ως ένα βαθμό, το αιωρούμενο αλλεργιογονικό φορτίο

–     Απομάκρυνση του αλλεργικού ασθενούς από το σπίτι κατά το καθάρισμα με ηλεκτρική σκούπα διότι τότε αυξάνεται το αλλεργιογονικό φορτίο του αέρα μέχρι και πέντε φορές

–     Η χρήση ηλεκτρικής σκούπας με ενσωματωμένο φίλτρο HEPA και με σάκο συλλογής διπλού τοιχώματος μπορεί να συνεισφέρει ελαφρώς στη μείωση του φορτίου

–     Αν το καθάρισμα με ηλεκτρική σκούπα γίνεται από τον αλλεργικό ασθενή η χρήση μάσκας προσώπου με φίλτρο N95 (κατακρατά τουλάχιστον 95% των αιωρούμενων σωματιδίων του αέρα) μπορεί να ελαττώσει την έκθεση στη σκόνη που είναι πλούσια σε αλλεργιογόνα

–      Οι επιφάνειες του σπιτιού που συγκεντρώνουν αλλεργιογόνα όπως τα χαλιά ή τα καλύμματα των επίπλων πρέπει να πλένονται τακτικά- ειδικά τα χαλιά και οι φλοκάτες, αν είναι δυνατό, πρέπει να απομακρύνονται τελείως εφόσον το κατοικίδιο ζει μέσα στο σπίτι

 

Η απόφαση να αποχωριστούμε το αγαπημένο μας κατοικίδιο δεν είναι εύκολη- πολλές φορές μάλιστα κάτι τέτοιο είναι αδύνατο αφού η ψυχολογική επιβάρυνση είναι πολύ μεγάλη. Ακριβώς για το λόγο αυτό ο αλλεργιολόγος έχει στη διάθεσή του μια αιτιολογική θεραπεία- την ειδική ανοσοθεραπεία– για να καταπολεμήσει την αλλεργία σε σκύλο και γάτα. Τα αποτελέσματα από τη θεραπεία αυτή είναι εξαιρετικά, πρέπει όμως να συνοδεύονται από την λήψη μέτρων από τον ασθενή για την ελάττωση του αλλεργιογονικού φορτίου που προέρχεται από το αγαπημένο του κατοικίδιο.

Πηγή: Ελληνική εταιρεία αλλεργιολογίας και κλινικής ανοσολογίας

Ο αιματολογικός έλεγχος για αλλεργία σε κατοικίδια περιλαμβάνει τα αλλεργιογόνα των ζώων που έρχεται σε επαφή ο ασθενής η βρίσκονται στο κοντινό περβάλλον. Σε διαφορετική περίπτωση ελέγχουμε μίγματα επιθηλίων και πρωτεινών ζώων αλλά και ζωικών υλικών του περιβάλλοντος π.χ. στρώματα κλπ

ΑΣΘΜΑ-ΡΙΝΙΤΙΣ ΑΛΛΕΡΓΙΑ

H αναπνευστική αλλεργία αποτελεί ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα υγείας σε όλο τον κόσμο, με περίπου έναν στους τέσσερις πολίτες να υποφέρουν από κάποια από τις μορφές της.

Όταν μιλάμε για αναπνευστική αλλεργία, αναφερόμαστε στις μορφές αλλεργίας που επηρεάζουν το ανώτερο και κατώτερο αναπνευστικό σύστημα, δηλαδή την μύτη και τους πνεύμονες , άρα αναφερόμαστε στην αλλεργική ρινίτιδα και το άσθμα. Μαζί με την αλλεργική ρινίτιδα συχνά συνυπάρχουν και συμπτώματα από τα μάτια δηλαδή η αλλεργική επιπεφυκίτιδα, η οποία με τη σειρά της μπορεί να εμφανιστεί σε μια μειοψηφία ασθενών και χωρίς ρινικά συμπτώματα.

Όλες οι μορφές της αναπνευστικής αλλεργίας είναι στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους. Οι επιδημιολογικές μελέτες μας λένε ότι το 40% των ασθενών με αλλεργική ρινίτιδα έχουν και άσθμα, ενώ το 80% των ασθματικών ασθενών παρουσιάζουν και αλλεργική ρινίτιδα. Υπάρχουν επίσης σημαντικές ενδείξεις σε παθογενετικό επίπεδο, ότι οι δύο ασθένειες είναι έκφραση της ίδιας παθολογίας, τόσο που πλέον χρησιμοποιείται ευρέως οι όροι «νόσος ενιαίων αεραγωγών» ή «ενιαία νόσος αεραγωγών» (united airway disease), για να τις χαρακτηρίσει.

Τα αίτια της αναπνευστικής αλλεργίας είναι κοινά. Πρόκειται για τα αεροαλλεργιογόνα, δηλαδή για εκείνα τα αλλεργιογόνα που αιωρούνται στον αέρα και βρίσκονται στο περιβάλλον μας.

ΑΕΡΟΑΛΛΕΡΓΙΟΓΟΝΑ
Αυτά είναι τα αλλεργιογόνα που υπάρχουν στον αέρα που εισπνέουμε. Προκαλούν κυρίως αλλεργική ρινίτιδα, επιπεφυκίτιδα ή/και βρογχικό άσθμα, ανάλογα με το αν προσβάλλεται η μύτη, τα μάτια ή/και ο πνεύμονας αντίστοιχα.

Κλασικό παράδειγμα είναι τα αλλεργιογόνα που περιέχονται στις γύρεις διαφόρων φυτών και δέντρων, και που περιέχονται σε μεγάλες ποσότητες στην ατμόσφαιρα κατά την περίοδο ανθοφορίας (συνήθως την άνοιξη). Τα φυτά τα οποία ενδιαφέρουν από αλλεργιολογικής πλευράς είναι εκείνα τα οποία δεν έχουν μεγάλα άνθη με έντονα χρώματα. Προέρχονται κυρίως από τα διάφορα δένδρα, τους θάμνους, τα ζιζάνια και τα αγρωστώδη δηλ. τα φυτά του αγρού.

Ορισμένα από αυτά παράγουν μικρές γύρεις οι οποίες μπορούν να «ταξιδέψουν» αρκετά χιλιόμετρα π.χ. γύρη ελιάς, ενώ άλλων, οι γύρεις είναι μεγάλες και βαριές και πέφτουν στην γύρω από το δένδρο περιοχή π.χ. γύρη πεύκου. Με βάση τα ανωτέρω, δεν απαιτείται το φυτό να υπάρχει στο άμεσο περιβάλλον του ασθενούς, λόγου χάριν έξω από σπίτι του, προκειμένου να εκδηλωθούν τα συμπτώματα της αλλεργίας όπως καταρροή, φτέρνισμα ή δύσπνοια. Όταν όμως υπάρχει, τα φορτία των γύρεων είναι εξαιρετικά μεγάλα και η συμπτωματολογία περισσότερο έντονη.

Σημαντικά είναι επίσης τα αλλεργιογόνα των ακάρεων της οικιακής σκόνης, των μικροσκοπικών εντόμων που κατακλύζουν κατά εκατομμύρια τα σπιτια μας και προκαλούν αναπνευστικά συμπτώματα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ζουν μέσα στην σκόνη και τα αλλεργιογόνα τους προέρχονται από τμήματα του σώματος και από τα περιττώματά τους τα οποία αναμειγνύονται με τα σωματίδια της σκόνης και εν συνεχεία εισπνέονται.

Για να επιβιώσουν οι μικροοργανισμοί αυτοί χρειάζονται σταθερές συνθήκες περιβάλλοντος και τροφή.  Έτσι, ‘βολεύονται’ στο ζεστό μας σπίτι και αναπτύσσονται σε μεγάλους αριθμούς μέσα στα στρώματα, στα μαξιλάρια, στις μοκέτες και στα χαλιά, στις πολυθρόνες, σε ορισμένα παιγνίδια των παιδιών π.χ. στα αρκουδάκια ή σε χώρους όπου κοιμούνται τα κατοικίδια ζώα. Σε όλα αυτά τα σημεία τρέφονται με την πιτυρίδα του ανθρώπου (δηλαδή τα κύτταρα της επιδερμίδας που πέφτουν και ανανεώνονται κάθε μέρα) και με μύκητες που υπάρχουν στο περιβάλλον. Την κατάλληλη υγρασία και θερμοκρασία τους την παρέχει το ανθρώπινο σώμα, όταν το άτομο κοιμάται στο κρεβάτι του.

Τα ακάρεα πολλαπλασιάζονται κυρίως το Φθινόπωρο αλλά και την Άνοιξη. Επειδή υπάρχουν καθ’ όλη την διάρκεια του έτους μπορεί ο ασθενής να έχει ολοετή συμπτωματολογία ή κρίσεις κατά την διάρκεια των δύο εποχών που ήδη αναφέρθηκαν.

Τέλος, συχνά αίτια αλλεργίας είναι τα σωματίδια διαφόρων μυκήτων, που αναπτύσσονται συχνά σε χώρους με έντονη υγρασία, των κατοικίδιων ζώων, με κύριους εκπροσώπους το σκύλο και τη γάτα, αλλά και άλλων απρόσκλητων επισκεπτών, όπως η οικιακή κατσαρίδα.

Πηγή άρθρου: Ελληνική εταιρεία αλλεργιολογίας και κλινικής ανοσολογίας

 

Η πρόταση μας για έλεγχο της “αναπνευστικής αλλεργίας” περιλαμβάνει ενα αρχικό έλεγχο μεταξύ περίπου 80 αλλεργιογόνων που περιλαμβάνονται για λόγους οικονομίας σε 20 μίγματα.

Επιλέγουμε βάσει ιστορικού του ασθενούς κάποια απο αυτά τα μίγματα.

Τα μίγματα αφορούν πρασινάδα, γρασίδια, δέντρα, χόρτα, λουλούδια, οικιακές σκόνες, επιθήλια και πρωτείνες ζώων, υλικά ζώων για στρώματα, υφάσματα-νήματα συνθετικά και φυσικά, μύκητες κλπ

Αν βρεθεί θετικό κάποιο μίγμα τότε εξειδικεύουμε τον περαιτέρω έλεγχο στα 3-4 ειδη που το αποτελούν.

Το ιστορικό εχει μεγάλη σημασία για να περιορίσουμε τον αριθμό των αλλεργιογόνων που ελέγχουμε. Εχει σημασία αν υπάρχουν π.χ. κατοικίδια ζώα στο σπίτι η το στενό περιβάλλον, ο χώρος και η περιοχή που ζεί ο ασθενής, τα υλικά που χρησιμοποιεί στην καθημερινότητα, η καθαριότητα του χώρου, η εποχή που αναπτύσσεται η αλλεργία(φθινόπωρο-άνοιξη) και πολλά αλλα.

ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

 

Το ανοσολογικό σύστημα του οργανισμού έχει καθοριστικό ρόλο για τη διατήρηση της υγείας μας. Υπάρχουν, όμως, περιπτώσεις με υπερβολική και λανθασμένη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος  που αντιμετωπίζει ως εχθρό στοιχεία του ίδιου μας του οργανισμού. Το αποτέλεσμα είναι τα αυτοάνοσα νοσήματα, από τα οποία πάσχει το 5% του πληθυσμού.

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ;

Ειναι νοσήματα που το σώμα προκαλεί βλάβη στα δικά του όργανα και ιστούς.

Ο οργανισμός δεν ανέχεται τα δικά του στοιχεία ως όφειλε, αλλά τα αναγνωρίζει ως ξένα και βλαβερά και με διάφορους μηχανισμούς τα καταστρέφει.

 

ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ;

Οι 4 παράγοντες που τα προκαλούν ειναι

-Περιβαλλοντικοί

-Ορμονικοί

-Στρές

-Γεννετικοί

 

ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΑ;

Κατηγορηματικά ΟΧΙ

 

ΠΟΙΑ ΟΡΓΑΝΑ ΠΡΟΣΒΑΛΟΥΝ;

Τα νοσήματα αυτά τα κατατάσσουμε σε νοσήματα που προσβάλλουν ένα όργανο, π.χ. η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, η ελκώδης κολίτις ή σε συστηματικά, που προσβάλλουν πολλούς ιστούς και όργανα, όπως π.χ. η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος ή το σκληρόδερμα.

Τα αυτοάνοσα αφορούν πολλές ειδικότητες γιατρών όπως παθολόγο, ρευματολόγο, ορθοπαιδικό, γαστρεντερολόγο, ενδοκρινολόγο, νευρολόγο, δερματολόγο, αιματολόγο κλπ

 

Τα κυριότερα αυτοάνοσα ανα ειδικότητα ειναι

 

ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Συστηματικός ερυθυματώδης λύκος (ΣΕΛ)

Ρευματοειδής αρθρίτις

Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

Σύνδρομο Sjogren

Σκληρόδερμα

Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

Αγγειίτιδες

Αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

 

ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΑ

Θυροειδίτιδα Hashimoto

νόσος Graves

ινσουλινο-εξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης

 

ΓΑΣΤΡΕΝΕΡΟΛΟΓΙΑ-ΗΠΑΤΟΛΟΓΙΑ

Ελκώδης κολίτιδα

Νόσος Crohn

Κοιλιοκάκη

Ατροφική γαστρίτιδα

Αυτοάνοση ηπατίτιδα

Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

 

ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ

Μυασθένεια

Σκλήρυνση κατα πλάκας

Σύνδρομο Eaton-Lambert

 

ΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Ψωρίαση

Πομφολυγώδη νοσήματα

 

ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

Παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία

Αυτοάνοση ουδετεροπενία

Ιδιοπαθής θρομβοκυτταρική πορφύρα

 

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΑΝΟΣΩΝ;

Γίνεται με συνδυασμό του ιστορικού, της φυσικής εξέτασης και των γενικών αλλά και εξειδικευμένων εργαστηριακών εξετάσεων.

Τέτοιες εξετάσεις ειναι

Γενική αίματος, ΤΚΕ, CRP

ΑΝΑ(αντιπυρηνικά  αντισώματα), συμπλήρωμα C3-C4-CH50, RF, HLA-B27, SCL-70, JO-1, ANCA, κεντρομεριδιακά αντισώματα, αντιπηκτικό λύκου, αντι-β2 GPI, anti-CCP, ηλεκτροφόρηση πρωτεινών, ανοσοηλεκτροφόρηση, ανοσοσφαιρίνες, αντισώματα ιστικής τρανσγλουταμινάσης, αντισώματα ενδομυίου, αντιDNA, ENA, αντι-ΤPO και πολλές ακόμα πλέον ειδικές.

Σε κάθε περίπτωση την επιλογή των εξετάσεων θα κάνει ο κλινικός γιατρός μετά απο την εξέταση και το ιστορικό του ασθενούς.

Ωστόσο στα profil εξετάσεων της ιστοσελίδας μας θα βρειτε τους εξής ελέγχους που σχετίζονται με τα αυτοάνοσα:

-ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ-ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

-ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ ΕΠΙ ΘΕΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΠΥΡΗΝΙΚΩΝ(ΑΝΑ)

-ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΗΠΑΤΟΣ-ΧΟΛΗΦΟΡΩΝ

-ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗ

-ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΗΣ ΝΟΣΟΣ Η ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟ ΕΝΤΕΡΟ

-ΕΛΚΩΔΗΣ ΚΟΛΙΤΙΣ Η ΝΟΣΟΣ CROHN

-ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΠΙΚΤΗΤΗΣ ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑΣ

 

9 TIPS ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

9 TIPS ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

* CDC diabetes and nutricion

 
1.Tρώμε μικρότερες μερίδες φαγητού
2.Τρώμε λιγότερο λίπος δηλαδή ελαττώνουμε την κατανάλωση
σε λιπαρά κρέατα,
ολικά γαλακτοκομικά και προιόντα απο ολικό γάλα (π.χ. τυριά),
κέικ-γλυκά-μπισκότα-κράκερ-πιτες,
τηγανισμένες τροφές,
ντρέσινγκ σαλάτας,
βούτυρα-μαργαρίνες-κρέμα γάλακτος
3.Καταναλώνουμε τροφές με περισσότερες φυτικές ινες όπως
δημητριακά ολικής άλεσης 100%,
βρώμη,
ρύζι αναποφλοίωτο,
ψωμί ολικής άλεσης
4.Τρώμε καθημερινά ποικιλία φρούτων και λαχανικών όπως
βαθειά πράσινα λαχανικά(π.χ. μπρόκολα, σπανάκι κλπ),
πορτοκαλί λαχανικά(καρότα, γλυκοπατάτες, κολοκύθια),
όσπρια και μπιζέλια
5.Μειώνουμε τροφές και ποτά που περιέχουν ζάχαρη όπως
αναψυκτικά,
καφές και τσάι με ζάχαρη
6.Χρησιμοποιούμε λιγότερο αλάτι στο μαγείρεμα και στο τραπέζι και καταναλώνουμε λιγότερες τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι όπως
κονσέρβες και τυποποιημένες σούπες,
κονσέρβες λαχανικών,
τουρσιά,
αλλαντικά
7.Δεν παραλείπουμε γεύματα
8.Μειώνουμε την κατανάλωση του αλκοόλ
9.Κάνουμε τις αλλαγές σταδιακά. Χρειάζεται χρόνος για να επιτύχουμε τον τελικό στόχο

Ο ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ;

Διαβήτης σημαίνει οτι η γλυκόζη στο αίμα ειναι υψηλή. Η γλυκόζη προέρχεται απο την τροφή.                                                        Ενα όργανο που ονομάζεται πάγκρεας παράγει την ινσουλίνη που βοηθάει να απομακρύνεται η γλυκόζη απο το αίμα προς τα κύτταρα, όπου χρησιμοποιείται για παραγωγή ενέργειας.

Όταν έχετε διαβήτη, το σώμα σας έχει πρόβλημα να παράξει ή να χρησιμοποιήσει σωστά ινσουλίνη. Ως αποτέλεσμα, η γλυκόζη συσσωρεύεται στο αίμα σας και δεν μπορεί να εισέλθει στα κύτταρα σας. Εάν η γλυκόζη του αίματος παραμείνει πολύ υψηλή, μπορεί να βλάψει το σώμα σας.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ ;

Κάποιοι δεν εχουν καθόλου συμπτώματα. Ομως τα συχνότερα συμπτώματα ειναι                                                                              η συχνουρία με πολλά ούρα                                                                                                                                                                         η δίψα                                                                                                                                                                                                            η αίσθηση πείνας και κούρασης                                                                                                                                                                  η απώλεια βάρους χωρίς προσπάθεια

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΒΗΤΗ ;

O διαβήτης ειναι μια σοβαρή νόσος που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας αν δε ελέγχεται. Μπορεί να καταστρέψει τα μάτια, την καρδιά και τα αγγεία, τα νεφρά, τα νεύρα και τα πόδια.

ΠΟΣΑ ΕΙΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ;

Υπάρχουν 2 τύποι διαβήτη.                                                                                                                                                                         Ο πιο συχνός ειναι ο τύπου 2 διαβήτης όπου είτε δεν παράγεται αρκετή ινσουλίνη ειτε δεν χρησιμοποιείται σωστά. Κάποιοι με τύπου 2 διαβήτη χρειάζεται να πάρουν χάπια η ινσουλίνη η και τα δύο.                                                                                    Στον τύπου 1 διαβήτη δεν παράγεται ινσουλίνη και χρειάζεται οι πάσχοντες να λαμβάνουν καθημερινά ινσουλίνη.                      Τέλος υπάρχει και ο διαβήτης της κύησης και αν εκδηλωθεί στην εγκυμοσύνη σημαίνει οτι μητέρα και παιδί πιθανόν στο μέλλον να νοσήσουν απο σακχαρώδη διαβήτη.

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Μπορεί κανείς να ελέγξει τον διαβήτη και να αποφύγει σοβαρά προβλήματα υγείας με τα ακόλουθα βήματα :

1. Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας 

2. Μάθετε και ελέξτε το πρόβλημά σας με 3 βήματα

α)  Εξέταση Γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) που δείχνει τα  επίπεδα γλυκόζης στο αίμα το τελευταίο τρίμηνο.

β)  Συχνός έλεγχος της αρτηριακής πίεσης. Στόχος χαμηλότερη του 130/80.

γ)  Ελεγχος των χοληστερινών στο αίμα. Στόχος :                                                                                                                         ολική χοληστερίνη μικρότερη του 200,                                                                                                                                               καλή χοληστερίνη (ΗDL) > 40 στους άνδρες και > 50 στις γυναίκες,                                                                                               κακή χοληστερίνη (LDL) κάτω απο 100.

3. Kάνετε υγειινές επιλογές στην διατροφή σας,                                                                                                        συμβουλευόμενοι ενα διατροφολόγο που θα προσαρμόσει την τροφή σας ανάλογα με τις συνήθειες, το βάρος,  τα φάρμακα που παίρνετε και τα υπόλοιπα προβλήματα υγείας.

4.  Βάλτε στη ζωή σας την φυσική άσκηση 30 λεπτά την ημέρα η αν δεν ειναι εφικτό, 180 λεπτά την εβδομάδα.

ΑΣΘΕΝΕΙΑ HASHIMOTO

ΑΣΘΕΝΕΙΑ HASHIMOTO

Τι ειναι;

Η ασθένεια του Hashimoto είναι μια κατάσταση στην οποία το ανοσοποιητικό σας σύστημα επιτίθεται στον θυρεοειδή σας, ένα μικρό αδένα στη βάση του λαιμού σας κάτω από το μήλο του Αδάμ. Ο θυρεοειδής αδένας είναι μέρος του ενδοκρινούς σας συστήματος, το οποίο παράγει ορμόνες που συντονίζουν πολλές από τις λειτουργίες του σώματός σας.

Η φλεγμονή από τη νόσο του Hashimoto, γνωστή και ως χρόνια λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα, οδηγεί συχνά σε υπολειτουργικό θυρεοειδή αδένα (υποθυρεοειδισμό) και σταδιακά στην καταστροφή του. Η νόσος του Hashimoto είναι η πιο συνηθισμένη αιτία υποθυρεοειδισμού.

Που οφείλεται;

Η θυρεοειδίτιδα Χασιμότο πιστεύεται ότι οφείλεται σε έναν συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

Η νόσος του Hashimoto είναι περίπου επτά φορές πιο συχνή στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες. Μπορεί να εμφανιστεί σε εφήβους και νεαρές γυναίκες, αλλά πιο συχνά εμφανίζεται στη μέση ηλικία. Εκείνοι που αναπτύσσουν τη νόσο του Hashimoto συχνά έχουν συγγενείς με Χασιμότο ή άλλες νόσους του θυρεοειδούς αδένα ή άλλες αυτοάνοσες ασθένειες, και μερικές φορές έχουν ήδη και άλλες αυτοάνοσες ασθένειες οι ίδιοι.

Η ύπαρξη αυτοάνοσων ασθενειών αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη θυρεοειδίτιδας Hashimoto αλλά συμβαίνει και το αντίθετο. Οι αυτοάνοσες νόσοι που συνδέονται συνηθέστερα με τη θυρεοειδίτιδα του Hashimoto περιλαμβάνουν την κοιλιοκάκη, το διαβήτη τύπου 1, τη λεύκη, την αυτοάνοση ανεπάρκεια των επινεφριδίων (νόσος του Addison), την κακοήθη αναιμία (αυτοάνοση γαστρίτιδα) και τη γυροειδή αλωπεκία.

Περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η υψηλή πρόσληψη ιωδίου, η έλλειψη σεληνίου καθώς και διάφορες λοιμώξεις και ορισμένα φάρμακα, έχουν ενοχοποιηθεί για την ανάπτυξη της αυτοάνοσης νόσου του θυρεοειδούς σε γενετικά προδιατεθειμένα άτομα.

Διαγνωστικές εξετάσεις

Η διάγνωση, εκτός των πιθανών συμπτωμάτων, επιβεβαιώνεται με εξετάσεις αίματος για τη θυρεοειδοτροπο ορμόνη TSH , την T4 τα και αντιθυρεοειδικά αντισώματα (αντι-ΤPO).

Συμπτώματα και εξέλιξη

Μπορεί να μην παρατηρήσετε σημεία ή συμπτώματα της νόσου του Hashimoto ή ίσως να παρατηρήσετε πρήξιμο στο μπροστινό μέρος του λαιμού σας. Η ασθένεια του Hashimoto συνήθως προχωρά αργά με την πάροδο των ετών και προκαλεί χρόνια βλάβη του θυρεοειδούς, οδηγώντας σε πτώση των επιπέδων της θυρεοειδικής ορμόνης στο αίμα σας. Τα σημεία και τα συμπτώματα είναι κυρίως εκείνα ενός υπολειτουργικού θυρεοειδούς αδένα (υποθυρεοειδισμός).

Τα σημεία και τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού περιλαμβάνουν:

Κόπωση, γενική σωματική εξάντληση
Έλλειψη συγκέντρωσης, κακή μνήμη
Υψηλή αρτηριακή πίεση με παλμό κάτω από 70
Αίσθημα παλμών
Υψηλή χοληστερίνη
Καταθλιπτική διάθεση, άγχος και κρίσεις πανικού, ευερεθιστότητα, σπάνια σκέψεις αυτοκτονίας
Ξηρά και θαμπά και μαλλιά
Τριχόπτωση
Ξηρό δέρμα
Δυσκοιλιότητα, μετεωρισμός
Αύξηση του βάρους, πολύ σπάνια έντονη απώλεια βάρους
Διαταραχή του κύκλου στις γυναίκες, υπογονιμότητα, τάση για αποβολές
Μειωμένη σεξουαλική επιθυμία
«Μυρμήγκιασμα» και μούδιασμα στα χέρια και τους βραχίονες (σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα)
Προβλήματα στην ακοή, εμβοές στα αυτιά
Απαθής έκφραση
Μεταβολές προσωπικότητας
Νυχτερινές εφιδρώσεις
Πόνος στον αυχένα
Οιδήματα, κατακράτηση υγρών

Hashimoto και εγκυμοσύνη

Στις έγκυες γυναίκες που έχουν ήδη θετικά αντι-TPO μπορεί να οδηγήσει στη μειωμένη λειτουργικότητα του θυρεοειδούς.
Οι έγκυες μητέρες που βρίσκονται σε κίνδυνο για θυρεοειδίτιδα του Hashimoto ή που έχουν διαγνωστεί με θετικά αντι-TPO πρέπει να γνωρίζουν τους κινδύνους για τις ίδιες και τα έμβρυα τους, εάν η ασθένεια παραμείνει χωρίς θεραπεία, μεταξύ των οποίων είναι το χαμηλό βάρος γέννησης, η αναπνευστική δυσχέρεια των νεογνών και του εμβρύου ανωμαλίες, η πρώιμη αποβολή και ο πρόωρος τοκετός.
Τα τελευταία χρόνια συνιστάται ο έλεγχος ολων των εγκύων με TSH και αντιθυρεοειδικά αντισώματα.

Περίπου το 20% των γυναικών με θετικά αυτοαντισώματα, στη συνέχεια θα αναπτύξουν υποκλινικό υποθυρεοειδισμό, αν αφεθούν χωρίς θεραπεία.

Οι ευθυρεοειδικές γυναίκες με θετικά αντισώματα αντι-ΤΡΟ που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) έχουν επίσης υψηλότερα ποσοστά αποβολών.

 

Hashimoto και διατροφή

Η διατροφή παίζει συμπληρωματικό ρόλο και δεν υποκαθιστά την θεραπεία της νόσου και πάντα προσαρμόζεται στις ιδιαιτερότητες και το συνολικό ιστορικό του ασθενούς.

οι διατροφικοί στόχοι είναι η διακοπή της φλεγμονής, η εξισορρόπηση των ορμονών, η διατροφή που θα βοηθήσει το θυρεοειδή να «χτίσει» ορμόνες και το σώμα να τις μετατρέψει σωστά. Οι διατροφικές συστάσεις μπορούν να υποστηρίξουν αλλά όχι να υποκαταστήσουν την ιατρική θεραπεία

οχι ιώδιο

οχι γλουτένη

οχι ζάχαρη

ναι σελήνιο

ΤΡΟΦΙΜΑ ΜΕ ΧΑΜΗΛΗ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΙΩΔΙΟ

Καρότα

Σπανάκι

βερίκοκκα

σπαράγγια

ελαιόλαδο

αβοκάντο

ηλιόσποροι

μπανάνες

λιπαρά ψάρια

πράσινο τσάι (αυξάνει τις καύσεις του θυρεοειδή και δίνει ενέργεια)

ΤΡΟΦΙΜΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΝΤΑΙ, ΟΧΙ ΝΑ ΚΟΠΟΥΝ

(μέση ή υψηλή περιεκτικότητα σε Ιώδιο) :

ψάρια (κυρίως ο βακαλάος)

θαλασσινά

λάχανο

μαρούλι

μπρόκολο

μουστάρδα

φασόλια

λιναρόσπορος

γλυκοπατάτες

φυστίκια

σόγια και τα προιόντα αυτής

φύκια

ιωδιούχο αλάτι (συνήθως συνίσταται μία ελάχιστη δόση των 50 μικρογραμμαρίων / ημέρα)

 

ΤΡΟΦΙΜΑ ΚΑΙ ΟΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΝΤΑΙ :

καφές

αναψυκτικά τύπου cola

κάπνισμα

αλκοόλ

ζαχαρη

 

Σημαντικό είναι επίσης να εξασφαλίζεται η επάρκεια βιταμινών και ιχνοστοιχείων, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση αυτοάνοσου νοσήματος αλλά και η καλή λειτουργία του εντέρου, το οποίο παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο για τη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, σύμφωνα με έρευνες των τελευταίων ετών.
Οσον αφορά τις βιταμίνες (Β6, Β12, D) και τα ιχνοστοιχεία (σελήνιο) καλό ειναι να προηγείται μέτρηση του επιπέδου τους στο αίμα πριν ληφθούν συμπληρώματα διατροφής και να μην λαμβάνονται τυφλά με κίνδυνο να βλάψουν παρά να ωφελήσουν.

ΗΜΕΡΗΣΙΕΣ ΘΕΡΜΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

Υπολογίστε πόσες θερμίδες χρειαζόμαστε την ημέρα για να διατηρήσουμε σταθερό το βάρος μας.                     Αναλόγως του φύλου(άνδρας η γυναίκα), της ηλικίας, του βάρους, του ύψους και βέβαια της εντασης στην καθημερινή άσκηση.

ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗ

ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗ 

Η κοιλιοκάκη είναι η ευαισθησία του εντέρου σε πρωτείνη (γλουτένη) που υπάρχει στο σιτάρι, το κριθάρι, τη βρώμη και τη σίκαλη. Πρόκειται οχι για αλλεργική αντίδραση αλλά για αυτοάνοση πολυπαραγοντική νόσο  που προκαλεί βλάβες στον εντερικό βλεννογόνο.

Η εκδήλωση της κοιλιοκάκης προϋποθέτει σχετική γενετική προδιάθεση του ατόμου και την κατανάλωση τροφών με γλουτένη. Ακόμη και όταν αυτοί οι δύο παράγοντες συνυπάρχουν, είναι πιθανό η κοιλιοκάκη να μην εκδηλωθεί. Συνήθως η κοιλιοκάκη εκδηλώνεται στα βρέφη μόλις εισαχθούν δημητριακά στη διατροφή τους, σε ηλικία 6 μηνών περίπου, αλλά και σε ενήλικες που μπορεί να ζουν χωρίς συμπτώματα για πολλά χρόνια και να νοσήσουν πολύ αργότερα μετά απο τυχαίο περιστατικό εντερικής λοίμωξης.

ΠΟΙΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ;

*Aσθενείς με συμπτώματα, σημεία ή εργαστηριακά ευρήματα δυσαπορρόφησης όπως χρόνια διάρροια με απώλεια βάρους, στεατόρροια, μεταγευματικό κοιλιακό άλγος και μετεωρισμός.

*Aσθενείς με συμπτώματα, σημεία ή εργαστηριακά ευρήματα για τα οποία η κοιλιοκάκη θα μπορούσε να είναι θεραπεύσιμο αίτιο π.χ. αναιμία, υποθρεψία κλπ.

*Ασθενείς με συγγενή πρώτου βαθμού με διάγνωση κοιλιοκάκης αν εμφανίζουν πιθανά σημεία ή συμπτώματα ή εργαστηριακά ευρήματα κοιλιοκάκης.

 

*Ασυμπτωματικούς ασθενείς με συγγενή πρώτου βαθμού με διάγνωση κοιλιοκάκης.

 

*Ασθενείς με αγνώστου αιτιολογίας αύξηση των τρανσαμινασών.

 

*Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 όταν υπάρχουν συμπτώματα από το πεπτικό ή σημεία ή εργαστηριακά ευρήματα συμβατά με κοιλιοκάκη

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Η κοιλιοκάκη στα παιδιά  προκαλεί μειωμένη ανάπτυξη. Πολλές φορές αυτό είναι και το μοναδικό εύρημα.  Μεταξύ των ευρημάτων (κλινικών και εργαστηριακών)  είναι τα εξής:

·       Αναιμία.  Συνήθως από έλλειψη σιδήρου και βιταμινών.

·       Χρόνια διάρροια, ανορεξία, κοιλιακή διάταση και πόνο

·       Οστεοπενία από την έλλειψη ασβεστίου.

·       Διαταραχές των οδόντων λόγω προβληματικής αδαμαντίνης.

·       Ψυχιατρικές διαταραχές όπως οξυθυμία και άλλα.

·       Εικόνα έντονης υποθρεψίας

Στους ενήλικες η διάγνωση της κοιλιοκάκης μπορεί να διελαύνει της προσοχής.  Τα ευρήματα και συμπτώματα δεν είναι θορυβώδη όπως στα παιδιά. Αιτία είναι η ήδη ολοκληρωμένη σωματική ανάπτυξη και η παρουσία άτυπων ενοχλημάτων, όπως διαταραχές στις κενώσεις και άτυπο κοιλιακό άλγος. Κατά την πρώτη ματιά τα συμπτώματα αυτά αποδίδονται σε άλλες νοσολογικές οντότητες πολύ πιο συχνές στην ενήλικο ζωή, όπως το ευερέθιστο έντερο (κοινώς “σπαστική κολίτIδα).

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ;

Η διάγνωση γίνεται με βάση:

1) κλινικά ευρήματα

2) ορολογικές μη επεμβατικές εξετάσεις

3) βιοψία εντέρου

στην διάγνωση με ορολογικές εξετάσεις χρησιμοποιούνται διάφορες εξετάσεις όπως

Aντισώματα έναντι ιστικής τρανσγλουταμινάσης    tΤg

Αντισώματα έναντι απαμιδιωμένων πεπτιδίων γλοιαδίνης   DGPs

Αντισώματα έναντι ενδομυίου eMA

 

Ενας συνδυασμός υψηλής ευαισθησίας και ειδικότητας ειναι η ανίχνευση IgA tΤg+IgM DGPs

* προσοχή ο έλεγχος αντισωμάτων δεν αξιολογείται διαγνωστικά σε άτομα υπο δίαιτα ελεύθερη γλουτένης.

Για τον αποκλεισμό κοιλιοκάκης χρησιμοποιείται επιπλέον ο γεννετικός έλεγχος με HLA DQ2+HLA DQ8

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Ο ασθενής με κοιλιοκάκη θα πρέπει εφόρου ζωής να αποφεύγει τη λήψη δημητριακών που περιέχουν γλουτένη (κριθάρι, σίκαλη,  βρώμη και σιτάρι).

Με τη διακοπή της γλουτένης βελτιώνεται η όρεξη ενώ αρχίζει να αυξάνεται σιγά σιγά και το σωματικό βάρος. Οι απώλειες από τις διάρροιες περιορίζονται. Στα παιδιά με κοιλιοκάκη η κοιλιακή διάταση υποχωρεί και το σωματικό ύψος αρχίζει να αυξάνεται. Παράλληλα επανέρχεται και η ψυχιατρική ευερεθιστότητα των πασχόντων. Κατά τη διάρκεια της απομάκρυνσης της γλουτένης διορθώνουν βέβαια και όλα τα εργαστηριακά ευρήματα. Η διόρθωση του εντερικού βλεννογόνου αργεί και αποκαθίσταται στο τέλος. Για την διατήρηση αυτού του αποτελέσματος ο ασθενής πρέπει να εφαρμόζει πιστά την ενδεδειγμένη δίαιτα.

Ο ασθενής με κοιλιοκάκη μπορεί να καταναλώνει τροφές που από τη φύση τους δεν περιέχουν γλουτένη. Τέτοιες είναι το νωπό κρέας, το ψάρι,  το γάλα και το τυρί καθώς και φρούτα, λαχανικά και όσπρια. Τα τρόφιμα αυτά εφόσον παρασκευάζονται στο σπίτι θα πρέπει να θεωρηθούν κατάλληλα για κατανάλωση.  Όταν όμως αγοράζονται έτοιμα και προπαρασκευασμένα η περιεκτικότητα σε γλουτένη θα πρέπει να διευκρινιστεί. Απαιτείται λοιπόν μεγάλη προσοχή στο να μην καταναλώνονται προϊόντα τυποποιημένα με ελάχιστη έστω περιεκτικότητα σε γλουτένη (όπως σοκολάτες, παγωτά, πατατάκια κα). Η προσοχή των ασθενών θα πρέπει να επικεντρωθεί στο ότι ακόμη και μικρότατες ποσότητες γλουτένης στα τρόφιμα θα οδηγήσει μακροπρόθεσμα σε φλεγμονή του εντερικού τοιχώματος. Αρκετές φορές η γλουτένη μπορεί να βρίσκεται σε προιόντα που δεν φανταζόμαστε, όπως οδοντόπαστες η κραγιόν.

Εκτός από τα φυσικά τρόφιμα υπάρχουν και έτοιμα προϊόντα βιομηχανικά παρασκευασμένα από τα οποία με ειδική διαδικασία έχει αφαιρεθεί η γλουτένη.  Έτσι ασθενείς με κοιλιοκάκη μπορούν να καταναλώνουν και παράγωγα του αλευριού (ψωμί, ζυμαρικά, κέικ κα) τα οποία φέρουν την ένδειξη “χωρίς γλουτένη”.